نورما جین مورتنسون (به انگلیسی: Norma Jeane Mortenson)‏ معروف به مِریلین مونرو (به انگلیسی: Marilyn Monroe)‏‏ (۱ ژوئن ۱۹۲۶ - ۵ اوت ۱۹۶۲)
بازیگر، خواننده و مانکن مشهور آمریکایی بود.
وی در سن ۳۶ سالگی و در اوج محبوبیت درگذشت. دلیل رسمی مرگ وی «خودکشی» بر اثر «مصرف بیش از حد داروهای خواب*آور و آرام*بخش» اعلام شد، اما ادعاهای مبنی بر حصول یک توطئه و مجموعه حوادث اسرارآمیزی که منجر به مرگ وی شد، هم*واره بحث*برانگیز بوده*است.




زندگی نامه





مریلین مونرو با نام اصلی «نورما جین بیکر» در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۲۶ میلادی در لس آنجلس به دنیا آمد. در ۹ سالگی به یتیم*خانه سپرده شد و سپس در طول سال*ها سرپرستی وی به ۱۱ خانواده مختلف سپرده شد. در سن ۱۶ سالگی مجبور به ازدواج با پسر یکی از همسایگان به نام کریس مک*کی شد. اندکی بعد همسرش به جنگ فراخوانده شد. این ازدواج چهار سال بعد با توافق هر دو به طلاق منتهی شد.

پس از طلاق از همسرش، برای بدست آوردن خرج زندگی در یک کارخانه*ی اسلحه*سازی مشغول به کار شد. در آنجا بود که توجه یک عکاس ارتش ایالات متحده آمریکا را به خود جلب کرد و تصویرش بر جلد مجله*ی رسمی ارتش با نام «Yank» نقش بست. در سال ۱۹۴۵ نورما جین به عنوان مدل عکاسی کم کم به چهره*ای شناخته شده تبدیل شد. او قراردادی را با یک آژانس مد در هالیوود امضا کرد و به سرعت راه رفتن روی سکوی مد و ژست گرفتن در برابر دوربین را فرا گرفت. اندکی بعد مشاوری را استخدام کرد و به توصیه این مشاور موهای تیره*اش را به رنگ بلوند درآورد. در آن زمان نورما جین نام هنری مریلین مونرو را برای خود برگزید.
او با جذابیت*های جنسی و استعداد بالای طنزگویی در سال ۱۹۵۳ در فیلم چگونه می*توان با یک میلیونر ازدواج کرد درخشید. مریلین مونرو در این فیلم نقش پولا، دختری نزدیک*بین را ایفا می*کند که دائم با در و دیوار برخورد می*کند. تصویری که مریلین مونرو در این فیلم از خود نشان داد چنان گیرا و فریبنده بود که توانست بر تصویر بتی گریبل، ستاره زن آن زمان و هم*بازی*اش در این فیلم سایه بیندازد.
مریلین مونرو با صدای خود چندین ترانه نیز خوانده است. می*خواهم که دوستم بداری در فیلم بعضی*ها داغشو دوست دارند و هم*چنین الماس*ها بهترین دوست یک دخترند در فیلم آقایان بلوندها را ترجیح می*دهند از مشهورترین ترانه*های به جای مانده از این ستاره هالیوود به شمار می*روند.
با تصویر پین*آپ بر روی اولین جلد مجله پلی*بوی به تاریخ دسامبر ۱۹۵۳ بود که این مجله به شهرت جهانی رسید.
در این دوران شایعاتی مبنی بر رابطه*داشتن با جان اف. کندی، رئیس*جمهور وقت آمریکا وجود داشت. شایعه*ها هیچ*گاه ثابت نشده*اند، اما تا به امروز این شایعات به قوت خود باقی*مانده*اند. آخرین حضور برجسته مریلین مونرو در انظار عمومی به ۱۹ مه ۱۹۶۲ باز می*گردد که او در مراسم جشن تولد جان اف. کندی در سالن مدیسون اسکوئر گاردن بر صحنه ظاهر شد و ترانه تولدت مبارک، آقای رئیس*جمهور را در حضور رئیس*جمهور اجرا کرد.
در سال ۱۹۵۵ میلادی، تصویری جاودانه از مریلین مونرو در فیلم خارش هفت ساله به کارگردانی بیلی وایلدر تقریباً به قیمت پایان ازدواج دوم وی تمام شد. جو دی*ماجیو، ستاره بیس*بال و همسر آن زمان مریلین مونرو، که بر سر فیلمبرداری این صحنه حضور داشت، چنان حسادتی در خود احساس کرد که در برابر صدها تماشاگر حاضر از کوره در رفت. زندگی مشترک این دو تنها ۹ ماه دوام داشت و در نهایت به جدایی ختم شد.
مرلین مونرو موهایی تاب*دار داشت، در سال*های آخر عمر با روسری موهایش را که به دلیل صاف*کردن بیش از اندازه آسیب دیده بودند، را از گزند نور شدید خورشید حفظ می*کرد.
در سال ۱۹۵۵ با آرتور میلر، که نمایشنامه*نویس بود ازدواج کرد و یهودی شد. مریلین مونرو جوان در سال*های آخر زندگی با شکست*هایی مواجه شد و به افسردگی شدید دچار شد، در سال ۱۹۶۱ از آرتور میلر جدا شد و یک سال بعد درگذشت.
زندگی او روی پرده، یک زندگی رویایی بود که سینما ساخته بود، اما در دنیای واقعی مشکلات و تفاوتهایی داشت که مردم از مرلین مونروی محبوبشان انتظار نداشتند. شخصیت و انتظاراتی که سینما ساخت فراتر از توانایی*ها و گاهی متفاوت با خواسته*های او بود. وی در جایی گفته*است: «من یک زن بازنده*ام. مردها، زیادی از من انتظار دارند؛ به خاطر تصویری که از من ساخته شده و خودم هم در ساخت آن کمک کرده*ام؛ من سمبلی از تنها چیزی هستم که مردان از آن استقبال می*کنند»

او یکی از مشهورترین ستارگان سینما، نماد جذابیت جنسی و ستاره پاپ در قرن بیستم است. برخی وی را جذاب*ترین زن قرن بیستم دانسته*اند و به اعتقاد رابین میور او پرعکس*ترین چهره زن جهان است.




مرگ و میراث پس از آن


مرلین مونرو در تاریخ ۵ اوت ۱۹۶۲ میلادی، در کالیفرنیا درگذشت. علت مرگ وی، «مصرف بیش از حد داروی خواب*آور» ذکر شد.
برخی علت مرگ وی را خودکشی دانسته و برخی عقیده دارند که او در پی توطئه*ای به قتل رسید. مریلین مونرو در ۸ اوت ۱۹۶۲ میلادی، در یکی از آرامگاه*های مشهور شهر لس*آنجلس، به نام گورستان وست*وود به خاک سپرده شد.

هم*اینک یک بازرگان آمریکایی به نام ریچارد پانچر در قبر بالای وی دفن شده*است که در سال ۱۹۸۶ درگذشت. وی وصیت کرده بود که با صورت بر روی زمین در قبر گذاشته شود. در سال ۲۰۰۹ میلادی، بیوهٔ این بازرگان آمریکایی تصمیم گرفت که قبر همسرش را که در بالای قبر مرلین مونرو واقع شده*است را بفروشد و پس از آن، همسرش را در یک آرامگاه خانوادگی دفن کند. وی علت به حراج گذاشتن قبر همسرش را، پرداخت آخرین قسط خانه*اش در بورلی هیلز اعلام کرد.

هم*چنین هیو هفنر موسس و مالک پلی*بوی، قبر مجاور مریلین مونرو را با پرداخت مبلغ ۷۵ هزار دلار خریده*است.

فیلم*شناسی






مریلین مونرو از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۱ در ۳۰ فیلم سینمایی بازی کرده*است.


  • جنگل آسفالت - (۱۹۵۰)
  • همه چیز درباره ایو - (۱۹۵۰)
  • چگونه می*توان با یک میلیونر ازدواج کرد - (۱۹۵۳)
  • نیاگارا - (۱۹۵۳)
  • آقایان موطلایی*ها را بیشتر دوست دارند - (۱۹۵۳)
  • رودخانه بدون بازگشت - (۱۹۵۴)
  • خارش هفت ساله - (۱۹۵۵)
  • شاهزاده و مانکن - (۱۹۵۷)
  • بعضی*ها داغشو دوست دارند - (۱۹۵۹)
  • بیا عشق بورزیم - (۱۹۶۰)
  • ناجورها - (۱۹۶۱)

درباره مونرو


  • کتاب مرلین مونرو، افسونگر نوشته اف ایکس فی نی، الیا کازان در مقدمه این کتاب می*نویسد: «هر چیزی را که فکر می*کنید درباره این زن می*دانید، فراموش کنید»
  • کتاب آخرین روزهای مرلین مونرو نوشته دونالد ولف

فیلم خصوصی


در سال ۲۰۰۸ میلادی فردی ناشناس فیلمی از سکس دهانی مریلین مونرو را در یک حراج به مبلغی بیش از یک میلیون دلار خرید تا مانع از توزیع فیلم شود.

در دسامبر ۲۰۰۹ فیلمی ۴ دقیقه*ای که مونرو را در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ خوشحال و آسوده در کنار دوستان*اش در حال سیگار کشیدن و نوشیدن شراب نشان می*داد به قیمت ۲۷۵٫۰۰۰ دلار به*فروش رسید.خریدار این فیلم صامت ۱۶ میلیمتری تصمیم دارد آن را در وب*گاه ebay به بالاترین پیشنهاد بفروشد.شخصی که فیلمبردار این فیلم بوده ادعا کرده*است سیگاری که در فیلم دیده می*شود ماری*جوانا بوده*است.