• داستان فیلم حول زندگی پر هیجان پسر بچه ای با نام «جیکوب» می گذرد که خود را در خانه ای پر از بچه های جور واجور با توانایی های خاص و مافوق طبیعی پیدا می کند. مسئولیت مراقبت و پرورش توانایی های این کودکان بر عهده ی خانم «پرگرین» است که به نوبه ی خود توانایی های فوق العاده ای دارد...

  • لک لک ها دیگر به جای نوزادان، وظیفه ی تحویل محصولات اینترنتی را به عهده دارند, اما وقتی که بصورت اتفاقی یک سفارش نوزاد از راه می رسد, بهترین و سریعترین لک لک تصمیم می گیرد که نوزاد را به خانواده اش برساند...

  • خلبانی بنام چسلی سالی سولنبرگر (تام هنکس) پس از اینکه هواپیمایش دچار نقص فنی می شود، آن را سالم و بدون تلفات بر روی رودخانه ی هادسون فرود می آورد و با این عمل شجاعانه تبدیل به یک قهرمان می شود. ولی با تحقیقاتی که بعداز سقوط هواپیما آغاز میشود آبروی او در خطر قرار میگیرد...

  • یک سازمان دولتی مخفی چندین ضد قهرمان با قدرت های خارق العاده را به کار میگیرد تا ماموریتی خطرناک را در ازای کوتاه شدن دوره حبس شان، انجام دهند...

  • خطرناک ترین مامور سابق سازمان CIA، "جیسون بورن" کم کم به یاد می آورد که واقعاً چه کسی است و سعی میکند حقایق پنهان در مورد گذشته اش را کشف کند...

  • داستان فیلم درباره ی کودکی به نام سوفی است که با غول بزرگ مهربانی آشنا می شود و زمانی که متوجه می شود بقیه ی غول ها (که بسیار ظالم هستند) می خواهند کودکان بی گناه انگلستان را بخورند، به فکر می افتد که برای همیشه مانع کارشان شود...

  • کارمند آژانس امنیت ملی آمریکا “ادوارد اسنودن” به طور ناگهانی هزاران اسناد محرمانه طبقه بندی شده را به خبرگزاری ها لو میدهد و...

  • سه دزد جوان به قصد سرقت مقداری پول نقد وارد خانه ی یک مرد نابینا می شوند، اما این مرد برخلاف ظاهرش اصلاً ضعیف و ناتوان نیست...

  • آرتور بیشاپ (جیسون استتهام) خیال میکرد گذشته ی مرگبارش را پشت سر گذاشته، اما یکی از نیرومندترین دشمنانش پیدایش می شود و معشوقه ی او را می رباید. اکنون او مجبور است به اقصی نقاط جهان سفر کند تا سه ترور غیرممکن را انجام دهند و آنها را بصورت حادثه جلوه دهد...

  • یک پسر نوجوان به نام کوبو باید به دنبال یک سری وسایل جادویی بگردد تا با استفاده از آنها بتواند روحی که از گذشته آمده را شکست دهد...

  • خوش آمديد

    ورود / ثبت نام

    خوش آمديد

    ورود / ثبت نام

    هم اکنون وارد انجمن شويد

    • به وب سایت رسانه کوچک خوش آمدید
    LilMedia New Domain lilvpn
    نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2
    1. #1

      تاریخ عضویت
      آذر ۱۳۹۱
      شماره عضویت
      24
      نوشته ها
      374
      محل زندگی
      TeH
      پسندیده : 45
      مورد پسند : 71 بار در 25 پست

      بیوگرافی استنلی کوبریک(Stanley Kubrick)

      استنلی کوبریک:Stanley Kubrick
      تولد:۲۶ ژوئیه، ۱۹۲۸
      نیویورک سیتی، ایالت نیویورک، آمریکا
      مرگ: ۷ مارس، ۱۹۹۹ (۷۰ سالگی)
      هارپندن، هارتفورد شایر، بریتانیا
      پیشه:کارگردانی و تهیه کنندگی
      سال*های فعالیت: ۱۹۹۹-۱۹۵۱
      همسر(ها): توبا متز (۱۹۵۱-۱۹۴۸)
      روث سوبوتکا (۱۹۵۲-۱۹۵۴)
      کریستین هارلن (۱۹۹۹-۱۹۵۸)
      فرزندان:آنیا کوبریک (م.۱۹۵۹)
      ویویَن کوبریک (م.۱۹۶۰)




      جوایز

      ۱۹۸۸- نامزد اسکار فیلم*نامهٔ اقتباسی برای فیلم غلاف تمام فلزی به همراه مایکل هر و گوستاو هاسفورد.
      ۱۹۷۶- نامزد اسکار کارگردانی برای فیلم بری لیندون.
      ۱۹۷۶- نامزد اسکار بهترین فیلم برای فیلم بری لیندون.
      ۱۹۷۶ - نامزد اسکار بهترین فیلم*نامهٔ اقتباسی برای فیلم بری لیندون.
      ۱۹۷۲- نامزد اسکار کارگردانی برای فیلم یک پرتقال کوکی.
      ۱۹۷۲ - نامزد اسکار بهترین فیلم برای فیلم یک پرتقال کوکی.
      ۱۹۷۲- نامزد اسکار فیلم*نامه اقتباسی برای فیلم یک پرتقال کوکی.
      ۱۹۶۹- برنده اسکار جلوه*های ویژه برای فیلم ۲۰۰۱: اودیسه فضایی.
      ۱۹۶۹- نامزد اسکار کارگردانی برای فیلم ۲۰۰۱: اودیسه فضایی.
      ۱۹۶۹- نامزد اسکار فیلم*نامه اقتباسی برای فیلم ۲۰۰۱: اودیسه فضایی به همراه آرتور سی کلارک.
      ۱۹۶۵ - نامزد اسکار کارگردانی برای فیلم دکتر استرنجلاو: چگونه یاد گرفتم که از بمب نترسم و آن را دوست داشته باشم.
      ۱۹۶۵ - نامزد اسکار بهترین فیلم برای فیلم دکتر استرنجلاو: چگونه یاد گرفتم که از بمب نترسم و آن را دوست داشته باشم.
      ۱۹۶۵ - نامزد اسکار فیلم*نامهٔ اقتباسی برای فیلم دکتر استرنجلاو: چگونه یاد گرفتم که از بمب نترسم و آن را دوست داشته باشم به همراه پیتر جرج و تری ساترن.




      معرفی:



      استنلي كوبريك ، فيلمساز و تهيه كننده بزرگ آمريكايي ، يكي از شخصيت هاي هنري برجسته قرن بيستم به حساب مي آيد. او كارگردان فيلمهايي پرطرفدار و بحث برانگيز در ژانرهاي مختلف سينمايي بود.
      استنلي كوبريك در 26 جولاي 1928 در شهر منهتن به دنيا آمد و اولين فرزند از دو فرزند خانواده بود . پدرش جكوس لئونارد كوبريك (1901 تا 1985 ميلادي) يك پزشك و اجدادش از يهوديان مهاجر اتريش بودند.
      پدرش در 12 سالگي به او شطرنج آموخت. اين بازي بسيار مورد علاقه او بود. زماني كه استنلي 13 ساله بود ، پدرش براي او دوربين گرافلكس خريد و باعث شد او به تهيه اسلايد فيلم علاقه مند شود. در نوجواني نيز علاقه بسياري به موسيقي جاز پيدا كرد و قصد داشت يك نوازنده جاز شود.
      كوبريك از سال 1941 تا 1945 در دبيرستان «ويليام هاوردتافت» درس خواند. او دانش آموزي ضعيف بود. فارغ التحصيل شدن وي از دبيرستان در سال 1945 با پايان جنگ جهاني دوم و بازگشت سربازان آمريكايي از جنگ همزمان شده بود. با وضع بحراني دانشگاه ها و نمره هاي ضعيفش ، اميد تحصيلات عالي از او گرفته شد. بعدها كوبريك با اهانت و تحقير از دوران تحصيلش ياد مي كرد و اظهار مي كرد كه هيچ علاقه اي به مدرسه نداشته است. در دبيرستان به مدت يك سال به عنوان عكاس رسمي مدرسه انتخاب شد. در همين دوران به دنبال شغلي براي خود گشت و تا زمان فارغ التحصيلي، به مجله نيويوركي «لوك» مجموعه عكس مي فروخت و همچنين با بازي شطرنج در پارك شطرنج واشينگتون و برخي كلوپ هاي شطرنج منهتن، كسب درآمد مي كرد. او در مدرسه شبانه روزي «سيتي كالج» ثبت نام كرد تا وضعيت تحصيلي اش را بهبود دهد. سپس تحت عنوان عكاس آزاد براي مجله «لوك» كاركرد و بعدها كارمند تمام وقت همان مجله شد.
      اگر چه ورود به عرصه فیلم سازی ، او را از عکاسی دور کرد ، اما نوع قاب بندی و تسلط او بر تصویر از همین ذوق عکاسی او نشئت گرفته است . ( بسياري از عكس هاي اوليه كوبريك در طول سالهاي 1945 تا 1950 در كتابي به نام «درام و سايه ها» (انتشارات فايدون 2005) چاپ شده است.)
      كوبريك در 29 مي 1948 با توبا متز (متولد 1930) ازدواج كرد و آن دو به روستاي گرلين ويچ نقل مكان كردند. زندگي مشترك استنلي و توبا چندان دوام نياورد و آنها در سال 1951 از هم جدا شدند. همان زمان بود كه كوبريك رفت و آمد به تالارهاي فيلم موزه هنرهاي مدرن و همچنين سينماهاي شهر نيويورك را آغاز كرد. او در اين زمان بسيار تحت تأثير حركات پيچيده و روان دوربين «مكس افولس» ، فيلم ساز مطرح الماني ، قرار گرفت و اين تاثير در آثار كوبريك مشهود است.

      حرفه فيلمسازي و كوبريك


      در سال 1951 «الكس سينگر» ، دوست كوبريك ، او را متقاعد كرد تا مستندهاي كوتاه بسازد و براي پخش و توزيع آنها ، با شركت "March of time" همكاري كند. كوبريك موافقت كرد و مستند روز نبرد "Day of fight" (1951) را با هزينه شخصي خود ساخت. روز نبرد فيلمي 16 دقيقه اي درباره يك بوكس باز بود. اگرچه او از توزيع كننده اين فيلم در آن سال جدا شد ولي توانست آن را با سود 100 دلار به كمپاني آر.ك.او ( RKO Pictures ) بفروشد. به اين ترتيب كوبريك وارد عرصه فيلم سازي شد ، شغل خود را در مجله «لوك» رها كرد و دست به كار ساخت دومين فيلم مستند خود شد. اين فيلم كشيش پرنده Flying Padre" " (1951) نام داشت و سرمايه آن نيز توسط كمپاني آر.ك.او تامين شده بود.

      سومين فيلم كوبريك ، دريانوردان "The Seafarers " (1953) ، كه اولين فيلم رنگي او نيز بود فيلمي كوتاه و تبليغاتي بود و آن را براي اتحاديه بين المللي دريانوردان ساخت. اين 3 فيلم و چند فيلم كوتاه ديگر تنها آثار او در گونه فيلم مستند بودند. هيچ كدام از اين فيلمهاي كوتاه به طور عمده به بازار نيامدند و به صورت غير قانوني توزيع شدند. قسمت هايي از اين فيلم ها در مستند استنلي كوبريك با نام زندگي در تصاوير "A Life In Pictures" مورد استفاده قرار گرفتند.
      در اين زمان كوبريك به عنوان دستيار كارگردان در يكي از قسمت هاي برنامه تلوزيوني اتوبوس همگاني "Omnibus" كه درباره زندگي «آبراهام لينكين» بود همكاري كرد و به اين ترتيب تجربه اي در زمينه ساخت فيلم داستاني به دست آورد.
      كوبريك كار ساخت فيلم هاي بلند داستاني را با ساخت فيلم هراس و هوس "Fear and Desire" (1953) آغاز كرد. هراس و هوس ، در مورد يك گروه سرباز است كه در پشت خطوط دشمن در جنگي خيالي گير مي افتند. در پايان فيلم، سربازان مي بينند كه چهره دشمنان شبيه به چهره خودشان است و در واقع انها در حال جنگ با خودشان بوده اند. كوبريك و همسرش توبا متز تنها عوامل اين فيلم بودند و فيلم نامه نيز توسط «هاوارد سكلر» ، دوست كوبريك ، كه بعدها نمايش نامه نويس موفقي شد، نوشته شده بود. اين فيلم از سوي منتقدان مورد توجه قرار گرفت و نقدهاي خوب و دقيقي را در پي داشت ، اما فروش خوبی نداشت. بعدها كوبريك خودش به اين فيلم روي خوش نشان نداد و آن را به عنوان يك كار آماتور رد كرد. او همچنين از به نمايش در آوردن اين فيلم در سينماها سرباز مي زد. گفته مي شود كوبريك هر كپي از فيلم را كه مي ديد با خود مي آورد تا مانع ديدن آن توسط مردم شود. با اين حال اگر چه اين فيلم موفقيت مادي نداشت ولي اولين فيلم موفق كوبريك بود.


      كوبريك در سال 1955 فيلم بوسه قاتل " Killer's Kiss " را ساخت. او در همين زمان با معرفي سينگر ، « جیمز هریس » را ملاقات کرد . هریس تهیه کننده ای جوان و بلند پرواز بود و خیلی زود به
      استعدادهای کوبریک پی برد و آن دو ، کمپانی فیلم هریس – کوبریک را تشکیل دادند. نخستین فیلم مشترك آنها ، قتل" نام داشت . قتل اولين فيلم نسبتا حرفه اي كوبريك ، درباره یک گروه تبهکار بود که یک کامیون برنج را غارت می کنند. این فیلم اگر چه چندان سود آور نبود اما تحسين منتقدان را در بر داشت . استقبال خوب منتقدان از اين فيلم ، كمپاني هريس -كوبريك را مورد توجه كمپاني «مترو گلدوين ماير» قرار داد. اين استوديو به آنها مجموعه اي از داستان هايي با حق اقتباس ارائه داد تا بتوانند در اين ميان پروژه بعدي خود را انتخاب كنند. سرانجام آنها راز هاي آشكار (سوخته ) "The Burning Secret" نوشته نويسنده اتريشي ، استفان زويگ ، را انتخاب كردند. اما اين پروژه در نهايت عملي نشد.

      فيلم هاي بعدي كوبريك ، هر كدام در جايگاه خود مهم و مطرح بودند. تقریبا همه فیلم های او اقتباسی بودند از رمان های نسبتا معروف و کوبریک در ارائه انها در قالب فبلم عمدتا موفق بود. این فیلم ها عبارت اند از :

      راه هاي افتخار "Paths of Glory" (1957)
      کوبریک فيلم راه هاي افتخار را بر مبناي رماني ضد جنگ از « همفری کاب» به همين نام ، ساخت. راه های افتخار فیلم بسیار موفقی بود ، درباره فساد و خیانت در رده هاي مختلف نظامی در موقعيت حساس زمان جنگ. گروهی از سربازان در یک حمله جنگی شکست خورده اند و حال باید به دنبال مقصر گشت. در این میان فرمانده نظامی که خود مقصر است ، دو سرباز بیگناه را به جرم کم کاری و مسببین این شکست به اعدام نظامی محکوم می کند و افسر نوع دوست آنها با بازی «کرک داگلاس »، هر چه تلاش می کند ، نمی تواند آنها را نجات دهد. اين فيلم ، كه در شهر مونيخ آلمان ساخته شد ، اولين موفقيت مهم تجاري و اعتباري استنلي كوبريك بود و او را به عنوان سينماگري مولف و صاحب سبک معرفي كرد. منتقدين صحنه هاي طبيعي جنگ و هنر فيلمبرداري كوبريك را تحسين كردند. سكانس رژه كلنل داكس در سنگر سربازان به استعاره اي سينمايي و كلاسيك تبديل شده است و حتي امروز نيز در كلاس هاي فيلمسازي آموزش داده مي شود. استيون اسپيلبرگ ، ديگر فيلم ساز مطرح آمريكايي ، اين فيلم را بهترين و محبوب ترين فيلم در ميان كارهاي كوبريك مي داند.
      كوبريك در سال 1958 با كريستيان سوزان هارلان (متولد 1932 در آلمان) ازدواج كرد. كريستان به خانواده اي سينمايي تعلق داشت ، اما به حرفه نقاشي مشغول بود. آن دو تا مرگ كوبريك در سال 1999 در كنار هم بودند.

      اسپارتاكوس " Spartacus " ( 1960 )
      كوبريك به مدت 6 ماه با « مارلون براندو » در فيلم "One Eyed Jacks" (1961) كار كرد. بعدها كوبريك مدعي شد كه براندو او را از فيلم بيرون كرده زيرا براندو خود مي خواسته فيلم را كارگرداني كند.
      در همين زمان كرك داگلاس ، تهيه كننده فيلم اسپارتاكوس كه به دنبال يك كارگردان جايگزين مي گشت ، در پي همكاري قبليش با كوبريك در فيلم راه هاي افتخار ، از او خواست تا كارگرداني اين فيلم را به عهده بگيرد. كارگردان قبلي اين فيلم ، « آنتوني مان » بود كه بعد از 2 هفته فيلمبرداري به دليل ضعف كارگرداني از استوديو اخراج شد (يا احتمالاً به دليل مخالفت با ستاره و تهيه كننده فيلم يعني كرك داگلاس).
      اسپارتاكوس كه براساس داستان واقعي شورش ناكام برده هاي رومي ساخته شد ، قابلیت و مهارت كوبريك را در خلق صحنه های عظیم و دشوار به خوبی نشان داد.
      داگلاس به عنوان تهيه كننده فيلم ، با فشارها و دخالت های خود کوبریک را به ستوه آورد تا جایی که کوبریک هیچ گاه این فیلم را متعلق به خود نمي دانست ، زيرا کوبریک کارگردانی بود که هیچ گاه نمی توانست زیر سلطه کسی کار کند. یکی از مهم ترین شرایط فیلم سازی او همواره این بود که ، باید به او آزادی عمل کافی داده شود. اختلافات داگلاس و كوبريك در اين فيلم ، روابط كاري خوب آنها را كه در حين ساخت فيلم راه هاي افتخار به وجود آمده بود ،* از بين برد. سالها بعد كرك داگلاس از استنلي كوبريك به عنوان آدمي مزخرف اما بااستعداد ياد مي كرد.
      اسپارتاكوس موفقيتي اعتباري و تجاري بود ، اما با اين حال فشار مالي كوبريك را متقاعد كرد تا راه هايي براي همكاري با هاليوود پيدا كند و در عين حال مستقلاً به كار خود ادامه دهد. كوبريك ساخت فيلم براي هاليوود را از سر اجبار مي دانست. سرانجام كوبريك كه بر استقلال و جدايي اش از هاليوود تاكيد داشت در سال 1962 به انگلستان رفت تا در آنجا به فيلم سازي ادامه دهد.

      لوليتا " Lolita " ( 1962 )
      كوبريك بعد از ورود به انگلستان بلافاصله ساخت فيلم جديدش را آغاز كرد. اين فيلم لوليتا نام داشت و اولین فيلم کمدی و همچنين اولين فيلم عاشقانه ( عشقي نامتعارف ) او نيز بود. كوبريك لوليتا را بر اساس کتاب «ولادیمیر ناباکوف » ، نویسنده مطرح روسی ، ساخت. ناباکوف در سال ۱۹۵۵ رمان لولیتا را نوشت و شش سال بعد کوبریک تصميم گرفت با همکاری خود ناباکوف در نقش فيلم نامه نويس ، فیلمی از روی این رمان بسازد. به دليل همكاري ناباكوف ، فيلم نامه نوشته شده دقيق بود و عمق داستان را در خود داشت و به اين ترتيب كوبريك نيز با در نظر گرفتن شرايط آن زمان ، توانست اقتباسي نسبتا قابل قبول از رمان پيچيده ناباكوف ارائه دهد و فيلمي بحث برانگيز بسازد. علاوه بر اين بازي هاي خوب «جيمز ميسون*« ، « پيتر سلرز» ، و « سو لاين*« در اين* فيلم* و همچنين فيلم*برداري*ِ سياه* و سفيد آن ، در خلق*ِ فضاهاي* مورد نظرِ كوبريك* و ناباكوف* نقش*ِ بسزايي* داشتند*.
      لوليتا درباره شیفتگی مردي میانسال به دختری نوجوان است و طنز تلخ و گزنده اي را در بر دارد. چنانچه خانم« پائولین کیل » ، منتقد مطرح آمریکایی ، درباره این فیلم گفته : « لولیتا ، انسان را در عین خنداندن به نفس نفس می اندازد ».
      در همین سال کوبریک با رضایت هریس شراکتش را با او به هم زد .

      دكتر استرنج لاو " Dr. Strangelove " (1964 )
      دكتر استرنج لاو يا چگونه یاد گرفتم نگران نباشم و بمب را دوست داشته باشم ، از بهترين و مطرح ترين آثار كوبريك و يكي ازنمونه هاي درخشان در نوع كمدي سياه است. كوبريك اين فيلم را بر اساس رمان «آژير قرمز» Red Alert اثر « پيتر جرج » ساخت. اين فيلم كه در دوران اوج جنگ سرد ساخته شد ، درباره عقايد و برنامه هاي ديوانه وار و رعب انگيز سياست مداران دو كشور ابر قدرت ، آمريكا و شوروي ، است كه در اتاق هاي دربسته بر عليه يكديگر توطئه مي كنند و در راه نابودي يكديگر حتي از نابودي بشريت و حيات در زمين نيز ابائي ندارند. ديالوگ معروف زير از فيلم خود به خوبي گوياي طنز سياه و گزنده فيلم است:
      «آقای رئیس جمهور ، من نمی گم آب از آب تکون نمی خوره ، فقط می گم که خيلي زياد باشه ، بیشتر از ده یا بیست میلیون نفر کشته نمی شن ، كه اون هم بستگي داره به آتش بس هايي که می دیم . »
      بخش زيادي از زمان اين فيلم ( نزديك به نود درصد ) در محوطه ای بسته می گذرد ( اتاق جنگ ) كه سران وفرماندهان بزرگ نظامي در كنار یكدیگر برای آینده و در واقع نابودي جهان تصمیم می گیرند. خلق شخصيت هايي هجو آميز از سياست مداران جنگ طلب ، فضاسازي و طراحي صحنه خوب ، حركت دوربين هاي دقيق و در عين حال ديوانه وار و سرگيجه آور كه به نوعي بازتابي است از افكار و ذهنيات نامتعادل شخصيت هاي فيلم ، بازي هاي خوب و برجسته از بازيگران به ويژه نقش آفريني فوق العاده « پيتر سلرز» ( در سه نقش ) و «جرج سي اسكات» از مهم ترين ويژگي هاي اين فيلم و ماندگاري و اهميت آن هستند. لازم به ذكر است كه صراحت و جسارت فيلم اداره سانسور آمريكا را بر آن داشت تا بخش هايي از اين فيلم را سانسور كنند.
      نگاه سياه و به نوعي بدبينانه كوبريك به عرصه سياست در اين فيلم به خوبي مشهود است. او در آثار بعدي اش نيز اين نگاه را حفظ مي كند و با رويكردهاي متفاوت نشان مي دهد ، كه به جهاني كه انسان امروز براي خود ساخته و يابالاجبار برايش ساخته اند ، چندان خوشبين نيست به گونه اي كه فيلم هاي بعدي او نيز هر كدام نوعي احساس ترس وعدم امنيت را القا مي كنند.
      «اسپايك لي» ، فيلم ساز مطرح و معترض آمريكايي درباره اين فيلم گفته است: « كوبريك در دكتر استرنج لاو در پي به هجو كشيدن جنگ هسته اي نبود. او مي خواست سياست هاي آمريكا را زير سئوال ببرد. اتفاقي نيست كه در تاريخ بشر ، هميشه از آ مريكا به عنوان خشن ترين كشور ياد شده است . در اين كشور هر آدمي براي خودش يك سلاح دارد. در واقع اين مسئله ژنتيكي است و آمريكايي ها هميشه محتاج كابوس بوده اند. اكنون نيز دولت هاي خاورميانه اين نقش را به عهده دارند.
      دكتر استرنج لاو از نظر ساختاري بي عيب و نقص است. تمامي اجزاي اين فيلم تحسين برانگيزند. همه چيز آن تدوين، موسيقي، طراحي صحنه ، بازي ها و ... واقعاً كار تمامي عوامل فيلم ستودني است... اما يادتان باشد اين اجزاي فيلم نيستند كه به خاطر ما مانده اند ، بلكه كليت آن به صورت اثري جاودانه ذهن ما را مشغول به خود مي كند. دكتر استرنج لاو مثل هر اثر برجسته هنري جاودان است. اين فيلم هيچ وقت كهنه نمي شود. «دكتر استرنج لاو» اثري به شدت رويايي و تفكر برانگيز است.»

      2001 : یک اودیسه فضایی " 2001: A Space Odyssey " ( 1968 )
      2001 : يك اديسه فضايي ، فيلمي درخشان و به اعتقاد بسياري از منتقدان و تحليل گران سينما ، بهترين فيلم در گونه علمي _تخيلي است. كوبريك اين فيلم را نيز بر اساس يك رمان ساخت ، رماني از «آرتور سي كلارك» ( از مطرح ترين نويسندگان داستان هاي علمي – تخيلي ) و از خود او نيز براي نوشتن فيلم نامه كمك گرفت ، كاري كه در اقتباس از لوليتا انجام داد و موفق بود.
      كوبريك ديدگاه تاريك خود را درباره سرانجام انسان ، عصر ماشيني و تكنولوژي به خوبي در اين فيلم به تصوير مي كشد. انسان مسير پر پيچ و خمي را از ابتداي خلقتش ، در اوج ناتواني و وحشي گري آغاز مي كند ، آموزش مي بيند ، هدايت مي شود و تكامل مي يابد و بعد از چهار ميليون سال به جايي رسيده كه عرصه هاي مختلف علم و تكنولوژي را فتح كرده ، قادر است در فضاي بي كران سفر كند ، به دست خود كامپيوتر هايي انسان نما ، بهره مند از پيچيدگي هاي مغزي انساني و حتی کیفیت عاطفی ساخته و حال كه به اين درجه از پيشرفت رسيده ، باز هم قادر نيست از خود مراقبت و محافظت كند. اين پيشرفت فوق العاده اگر چه بسيار تحسين برانگيز جلوه مي كند ، اما او را در خود غرق مي كند و در نهايت نابودي اش به دست همين مخلوقات ماشيني رقم مي خورد ، در حالي كه فلسفه حياتش جايي در فضاي لايتناهي سرگردان است.
      این فیلم ، با فضایی معماگونه و ارائه دیدگاهی پیچیده در باب انسان با زبانی ساده و برداشتی منطقی قابل توضیح و تفسیر نیست. کوبریک خود درباره این فیلم گفته : « این فیلم اساسا تجربه ای غیر کلامی است ... و بر آن است تا بیشتر با ناخوداگاه و احساس های ما ارتباط برقرار کند تا با عقل ما... »
      كوبريك براي ساخت اين فيلم ، به ويژه جلوه هاي ويژه آن سنگ تمام گذاشت. به گونه اي كه بعد از گذشت نزديك به چهار دهه از ساخت آن ، هنوز هم تماشاي آن يك تجربه خيره كننده و منحصر به فرد است. كوبريك كه به ساخت و انتخاب موسيقي براي فيلم هايش نظارت و اشراف كامل داشت ، در اين فيلم ترکیب درخشانی از موسیقی کلاسیک ، موسیقی آوانگارد الکترونیکی و البته سکوت عمیق فضا را به کار برد. در موسقی کلاسیک ، او از قطعات معروفي از اهنگ سازان بزرگ به ويژه «يوهان اشتراوس»( آهنگ ساز بزرگ اتريشي ) استفاده كرد. صلابت ، قدرت و تم حماسي اين قطعات در برخی از سكانس ها به تاثير گذاري صحنه ها بسيار كمك كرده است.
      2001 : یک ادیسه فضایی ، نقطه عطفی در گونه سینمای علمی- تخیلی است و بر فیلم های بعدی این ژانر بسیار تاثیر گذار بود. اين فيلم در چهار رشته بهترين كارگرداني ، بهترين فيلم نامه ، بهترين جلوه هاي ويژه ، بهترين كارگرداني هنري ( دكور و صحنه ) نامزد دريافت جايزه اسكار شد و در نهايت اسكار بهترين جلوه هاي ويژه را براي كوبريك به ارمغان آورد.

      پرتقال كوكي " A Clockwork Orange " ( 1971)
      پرتقال کوکی ، بر اساس داستانی از« آنتونی برجس » ساخته شد. اين فيلم ديگر اوج بدبینی كوبريك به انسان بود ، انسانی که با خشونت افسار گسیخته اش ، خود تهدیدی است برای نسل بشر. اگر در فیلم 2001 : یک ادیسه فضایی ، انسان توانسته یک کامپیوتر هوشمند و سخنگو خلق کند و یا به عبارتی می بینیم که ماشین ، انسان می شود در پرتقال کوکی شاهد هستیم که انسان به راحتی در اثر شستشوی مغزی به ماشین بدل می شود.
      پرتقال کوکی نیز دربرگیرنده همان مفهومی بود که اغلب آثار کوبریک در خود دارند ، انسان برای بقایش ناگزیر است ، انسانیت خود را پاس دارد.
      این فیلم به دلیل تصویر سازی بی پرده از خشونت و صراحت در بیان آلودگی های آشکار و نهان جامعه ای خشونت گرا ، انتقدادهای شدیدی را به ویژه در آمریکا به همراه داشت .



      بری لیندون " Barry Lyndon " ( 1975 )
      کوبریک ، بری لیندون را با اقتباس از رمان «ویلیام تاکری» ساخت. این فیلم ماجرایی عاشقانه و تلخ را در قرن هجدهم و در انگلستان روایت می کرد. بری لیندون ، به یک باره ثروتمند می شود ، به آرزوی خود رسیده و وارد طبقه اشراف می شود ، اما ظرفیت و توانایی پذیرش این تغییر را ندارد و همین مسئله سرنوشت خوشایندی را برای او رقم نمی زند. کویریک به همراه فیلم بردار همیشگی اش ، «جان آلکات» ، توانستند جلوه های بصری چشمگیری خلق کنند و به خوبی فضای قرن هجدهم انگلستان را به تصویر بکشند. صحنه ای از این فیلم که با ابتکاری جالب ، تنها با نور ده شمع فیلم برداری شده است ، بسیار مشهور است . بری لیندون در زمان خود چندان استقبال نشد ولی بعدها منتقدان توجه بیشتری به آن کردند.



      درخشش " The Shining " ( 1980 )
      کوبریک دهه 1980 را با ساخت فیلمی در گونه وحشت آغاز کرد تا به این ترتیب فیلمی ترسناک را نیز به کارنامه کاری اش اظافه کند. این فیلم با اقتباسی از رمان « استیفن کینگ » ، ساخته شد. درخشش ، ماجرای نویسنده ای است که به همراه همسر و پسرش ، در فصل زمستان به هتلی کوهستانی و بسیار مجلل ، در منطقه ای دورافتاده می رود تا علاوه بر سرایداری این هتل ، رمانش را نیز به پایان برساند. حوادثی در هتل رخ می دهد ، توهم و دیوانگی وجودش را فرا می گیرد و در نهایت به یک جانی بدل می شود. وسواس کوبریک در هنگام فیلم برداری و برداشت های متعدد او در برخی پلان ها ، کارساز بود و او توانست به خوبی فضای داستان کینگ را به تصویر بکشد. بازی خوب « جک نیکلسون » در نقش نویسنده نیز در این موفقیت بی تاثیر نبود .



      غلاف تمام فلزی " Full Metal Jacket " (1987)
      کوبریک با وجود هنر و مهارت فراواني كه در عرصه سینما داشت ، فيلم سازي كم كار و يا به اصطلاح گزيده كار بود و در اواخر دوران کاری اش کم کارتر هم شد. او در سال 1987 ، فیلم جنجالي و تحسین برانگیز غلاف تمام فلزی را ساخت. غلاف تمام فلزي ، روايتي تلخ و گزنده از جنگ ويتنام بود. در يك پايگاه آموزشي ، تعدادي از جوانان آمريكايي مشغول يادگيري تك تيراندازي هستند و براي اعزام به جبهه آماده مي شوند. فرمانده آنها مردي رواني و شديدا خشونت طلب است ، او بيش از آنكه در پي آموزش فنون نظامي باشد در پي آموزش خشونت و نفرت است و اين روحيه را مهم ترين سلاح در زمان جنگ مي داند. سربازان كه زير فشاري شديد و خرد كننده قرار دارند ، براي اولين بار آموزه هاي خود را بر سر يكي از هم گروهي هاي خود كه از بقيه كند تر است خالي مي كنند. سرباز نگون بخت اين شرايط غير انساني را تاب نمي آورد و در نهايت در يك حالت رواني بعد از كشتن فرمانده ، مغز خود را نيز متلاشي مي كند. در بخش دوم سربازان آموزش ديده به ميدان هاي جنگ در ويتنام اعزام مي شوند ودر يك موقعيت واقعي هر آنچه در چنته دارند رو مي كنند ، اين در حالي است كه سربازان دشمن نيز لبريز از حس نفرت در پي انتقام گيري به هر شكل هستند. فیلم آشکارا انتقادی بود به تزریق روحیه وحشی گری و جنگ طلبی به سربازان بیچاره آمریکایی و تبدیل کردن آنها به حیوانات دست آموز. جالب آنكه اين فيلم با وجود برخورداري از فضايي به شدت تلخ و عصبي كننده ، در سراسر فيلم طنز خاص كوبريك را نيز در خود دارد. شروع فيلم حتي به گونه اي نويد يك فيلم كمدي درباره جنگ را مي دهد ، اما رفته رفته ماهيت واقعي خود را آشكار مي كند و در چرخشي عصبي كننده ، تماشاگر را به شدت درگير مي كند.
      فیلم غلاف تمام فلزی ساختاري محكم و قدرتمند دارد. كارگرداني فيلم به وي*ژه صحنه هاي جنگ به شدت واقعي ، تاثيرگزار و هنرمندانه است.
      اين فيلم با گذشت 20 سال هنوز يكي از نمونه اي ترين فيلم ها در گونه سينماي جنگي است و به نوعي معياري است براي فيلم هاي جنگي بعد از خود.

      چشمان کاملا بسته "Eyes Wide Shut " ( 1999)
      دوازده سال گذشت و کوبریک فیلم جنجالی و بحث برانگیز دیگری ساخت که آخرین آن هم بود ، چشمان کاملا بسته . این فیلم نیز انتقادی تند و گزنده را در بر داشت. انتقادی درباره سستی ارزش ها ، حریم ها و پایه های خانواده در جامعه امروز ، خصوصا جامعه آمریکایی. پنهان بودن لایه هایی پیچیده ، از خیانت در بافت روابط خانوادگی که کوبریک آن را در یک خانواده به ظاهر متعادل ، موجه و خوشبخت به تصویر کشید ، آخرین تلاش او در به نقد کشیدن انسان ظاهرا آگاه و متمدن و در حقیقت غافل ، سرگشته و جدا افتاده از خود بود.
      کوبریک پیش از آنکه فیلمش به نمایش عمومی دربیاید در 7 مارس 1999، درگذشت و پخش این فیلم مدت کوتاهی بعد از مرگش در آمریکا آغاز شد.
      فيلم در شروع اکرانش ، فروش بالايي داشت اما در هفته هاي بعد ، فروشش به طور قابل توجهي كاهش يافت. منتقدان به این فیلم چندان روی خوش نشان ندادند و از كندي و روند احساسي فيلم انتقاد كردند. به گفته دوستان و خانواده كوبريك ، چشمان کاملا بسته ، براي او محبوبترين فيلمش بود. اما بر برخلاف این گفته ، « آرلي ارمي » ، در سال 2006 عنوان کرد که ، كوبريك قبل از مرگش در گفتگويي تلفني به او گفته : « چشمان کاملا بسته ، فیلم بسيار مزخرفی است و منتقدان آن را به عنوان ناهار خواهند خورد». وليكن « تاد فيلد » كه در این فیلم بازی کرده بود ، گفته هاي لومي را رد كرده و گفته است : « اين فيلم استنلي را بسيار به هيجان درآورده بود. او در هنگام مرگش هنوز بر روي فيلم كار مي كرد و احتمالاً به خاطر اينكه به آرامش رسيده بود، مرد. زماني كه او براي اولين بار فيلم را براي تري، تام و نيكول پخش كرد ، يكي از بهترين آخر هفته هاي زندگيش بود. او مطمئناً اگر زنده بود بيشتر روي فيلم كار مي كرد، همانطور كه بر روي تمام فيلمهايش كار كرد اما من مي دانم كه او بسيار از فيلم راضي بود. اين را كساني كه هر روز در طول مراحل پس از فیلم برداری همراه او بودند به من گفته اند.»
      چشمان کاملا بسته مانند لوليتا و دکتر استرنج لاو قبل از نمایش عمومی با سانسور مواجه شد. فیلم انتقادات شدیدی را در بر داشت و در آمريكا و كانادا شكلهاي شبح مانندي كه به صورت ديجيتالي ساخته شده بودند براي پوشاندن صحنه هاي مستهجن و عریان فيلم مورد استفاده قرار گرفتند.
      كوبريك در اثر حمله قلبي در خواب ، در انگلستان درگذشت . او را در كنار درخت مورد علاقه اش در «چيلدويك بري منور»، «هارت فورت شيدر» انگلستان به خاك سپردند.

      پروژه هاي ناتمام


      كوبريك بسيار سختگير بود. گاهي سالها بر روي برنامه ريزي و تحقيقات پيش از توليد كار مي كرد ، به همين خاطر در طول فعاليت هاي هنري اش پروژه هاي ناتمامي داشت. فقط يكي از آنها كامل شد و براي طرفداران كوبريك كمي جالب بود.
      يكي از مشهورترين مواردي كه هرگز فيلمبرداري نشد، فيلم زندگی نامه ناپلئون بناپارت بود كه كوبريك بسيار در مورد آن تحقيق كرده بود و حتی تا انتخاب بازیگر نیز پیش رفته بود و قرار بود جك نيكلسون که کوبریک بازی او را در فیلم ایزی رایدر Easy Rider دیده بود و مورد توجهش قرار گرفته بود ، نقش ناپلئون را به عهده بگيرد (كوبريك ونیكلسون سرانجام در فیلم درخشش با هم كار كردند) . پس از سالها فعاليت پيش از توليد ، اين فيلم به دلایل نامعلومي به نفع پروژه های کم هزینه تر و سود آورتر ، كنار گذاشته شد. در سال 1987 كوبريك گفت كه از ساخت این پروژه نااميد نشده است و ذكر كرد كه تقريباً 500 كتاب در مورد آن خوانده است. او عقيده داشت فيلمي كه شايسته اين موضوع باشد، هنوز ساخته نشده است.

      شخصيت كوبريك

      كوبريك زياد مايل نبود مسائل شخصي خود را در جمع مطرح كند. در طول زندگي اش، رسانه ها در مورد شخصيت او نظرهاي مختلفي دادند ، از قبيل اينكه او نخبه اي گوشه گير بوده يا اينكه ديوانه اي خودخواه كه جهان را طرد کرده است و .... بعد از مرگش ، خانواده و دوستانش اين موضوع را رد كردند. كوبريك خانواده اي بسيار وفادار و دوستان بسيار نزديكي داشت. بسياري از كساني كه براي او كار كردند هميشه به خوبي از او یاد مي كنند. شايعه گوشه گيري او زياد درست نبود و آن هم از آنجا شروع شد كه او پیشنهاد سفر به «سنت آلبانس» را رد كرد. كوبريك از پرواز مي ترسيد و از سفرهاي هوايي دوری می کرد ، به همين خاطر در چهل سال آخر حياتش به ندرت انگلستان را ترك كرد. او همچنين از هاليوود دوري مي كرد ، به شهرت و فعالیت در آنجا اعتقاد نداشت و تلاش می کرد در دام کمپانی های فیلم سازی هالیوودی نیفتد . چهره ظاهري او در سالهاي آخر زندگي شناخته شده نبود تا جايي كه مردي بريتانيايي به نام «الن كانوي» بارها براي ملاقات با هنرپيشگان مشهور و ورود به مهماني هاي تجملاتي خود را جاي كوبريك جا می زد.

      كوبريك برخلاف اين گفته ها هميشه با دوستان و همكاران خود با تلفن در تماس بود. خيلي از نزديكانش مانند «مايكل هر» و «استيون اسپيلبرگ» پس از مرگش بسيار دلتنگ او بودند. كوبريك همچنين عاشق حيوانات نيز بود. تا جايي كه كريستيان ، همسر كوبريك ، در كتابي بيان كرده است : « او گربه خود را به اتاق اديت مي برد مبادا كه گم شود و حتي جلسه اي را نيز به خاطر از دست دادن گربه اش لغو كرد ».
      كوبريك به اين مشهور بود كه در برخورد با مردم بي ادب و بي ملاحظه بود. برخي از همكارانش از سردي و كمبود همدردي او نسبت به ديگران شكايت داشتند. به عنوان مثال با اينكه او و ستاره فيلم پرتقال کوکی ، مالكولم مك دوال ، بسيار دوستان نزديكي بودند ، اما اين دوستي به گفته خود او : « پس از اتمام فيلمم به پايان رسيد و هرگز دوباره به حالت اوليه خود باز نگشت ». از طرفي ديگر، گفته شده كه او مردي بسيار پول دوست بوده است و همیشه به اين حسودي مي كرده كه چرا جك نيكلسون بيشتر از او در فيلم درخشش سود برده است.

      عقايد سياسي كوبريك

      «مايكل هر»، دوست صميمي كوبريك و نويسنده فيلم نامه غلاف تمام فلزي در خاطراتش مي نويسد: « استنلي در مورد همه چيز نظر داشت اما همه آنها سياسي نبودند. نظريات او در مورد دموكراسي همانهايي بود كه بيشتر مردم مي گفتند ، نه چپي بود و نه راستي. به نظر او بهترين نظام حكومتي نظامي پادشاهي با حاكمي مهربان بود. اگرچه مي دانست كه چنين شخصي پيدا نخواهد شد. او انساني بدبين نبود اما استعداد آن را داشت. به حتم مي توان گفت او خواهان نظام سرمايه داري بود و خود را رئاليست مي دانست. »

      در جاي ديگري از اين خاطرات ، «هر» نوشته است : « كوبريك اسلحه داشت و فكر نمي كرد جنگ پديده بسيار بدي باشد». او همچنين در مستندي كه درباره كوبريك و با نام زندگي در تصاوير "A Life in Pictures" ساخته شد ، گفت : « كوبريك قبول داشت جنگ و وقايعش بسيار زيبا نيز مي توانند باشند».
      به گفته «يان واتسون» ، كوبريك در سالهاي پيش از 1997 در مورد حزب كارگر گفته بود كه : * «اگر حزب كارگر پيروز شود، من كشور را ترك خواهم كرد». واتسون همچنين گفته است كه : «كوبريك با قوانين تحميل ماليات بر ثروتمندان به شدت مخالفت مي كرد».
      مايكل هر ، در مورد واكنش هاي اوليه نسبت به فيلم غلاف تمام فلزي گفته است :« حزب چپ سياسي كوبريك را فاشيست خواهد ناميد». او درباره احساس كوبريك به كشور آمريكا نيز گفته : « با اينكه برخي مي گويند كوبريك آمريكا را دوست نداشت ولي او از آمريكا زياد صحبت مي كرد و بسيار به بازگشت دوباره به آن كشور فكر مي كرد. او همچنين به سيسكل نيز گفته است كه او ضدآمريكايي نبوده است و آمريكا را دوست مي داشته ، با اينكه زياد از رئيس جمهور آن زمان آمريكا يعني «رونالد ريگان» خوشش نمي آمده است».
      كوبريك در جايي گفته است كه : « مردم جهان تهديد اتمي را آن طور كه بايد جدي بگيرند، جدي نگرفته اند و بسيار به سيستم بانكداري خود تكيه كرده اند».
      برخي با توجه به اين نظر يات كوبريك را چپي و برخي راستي مي خواندند اما با اين حال هنوز مشخص نيست كه كوبريك به كدام حزب سياسي تعلق داشت. كارهاي كوبريك نظريه شخصي او نسبت به طبيعت انسان را به تصوير مي كشد و از وضعيت اخلاقي- سياسي انسانها انتقاد مي كند. كوبريك در مورد فيلم پرتقال كوكي در مصاحبه اي كه با روزنامه نيويورك تايمز داشت ، گفته است : «انسان موجودي شرافتمند و بي تمدن نيست بلكه موجودي بدون شرافت و بي تمدن مي باشد. او بي منطق، وحشي، ضعيف، احمق بوده و در مورد مسائلي كه به آنها علاقه دارد، نمي تواند هدفمند باشد. من طبيعت وحشي و خشن انسان را دوست دارم زيرا تصويري واقعي از آدمي است. و هر تلاشي براي خلق نهادهاي اجتماعي با نظري غلط در مورد طبيعت انسان ، محكوم به شكست است».

      مذهب

      استنلي كوبريك در خانواده اي يهودي به دنيا آمد اما هيچ گاه مذهب خود را جدي نگرفت، همانطور كه والدينش نيز زياد مذهبي نبودند. زماني كه در مصاحبه اي ، از او سؤال شد ، كه آيا تربيتي ديني داشته يا خير ؟ كوبريك با قاطعيت پاسخ داد: نه، اصلاً.

      اغلب مي گويند كوبريك به هيچ دين و مسلكي اعتقاد نداشت ، اما اين موضوع آنقدرها هم درست نيست. در فيلم مستند استنلي كوبريك ، زندگي در تصاوير ، «جك نيكلسون» به ياد مي آورد كه كوبريك گفته بود: « درخشش ، داستاني كاملاً خوش بينانه است ، زيرا هر چيزي كه مي گويد پس از مرگ چيزي وجود دارد، ديدگاهي خوش بينانه دارد».
      كوبريك در مصاحبه اي ديگر درباره فيلم 2001 گفته است : « فيلم 2001 : يك اديسه فضايي ، ديدگاه مختصري از علائق متافيزيكي مرا ارائه مي دهد. من بسيار شگفت زده مي شدم اگر جهان از نظم حساب شده اي برخوردار نبود كه در ديد ما خداگونه به نظر برسد. براي من اين هيجان انگيز است كه عقيده اي نيمه منطقي داشته باشيم كه بخش بزرگي از جهان را درك نمي كنيم و درايت و شعوري وسيع و باورنكردني خارج از سطح كره زمين وجود دارد. اين چيزيست كه من بيشتر و بيشتر به آن علاقه مند شده ام و آن را احساسي هيجان انگيز و راضي كننده مي دانم ».
      زماني كه در مصاحبه ديگري از كوبريك پرسيده شد ، كه آيا فيلم 2001 فيلمي است مذهبي يا نه؟ كوبريك پاسخ مي دهد: « مفهوم خدا در قلب فيلم يافت مي شود اما نه به طور سنتي يا تصويري از خدا با خصوصيت هاي انسان. من به هيچ كدام از مذاهب تك خدايي زمين اعتقاد ندارم اما معتقدم مي توان مفهومي علمي و جالب از خدا ارائه داد ، در صورتي كه اين حقيقت را بپذيريم كه تقريباً 100 ميليون ستاره به تنهايي در كهكشان وجود دارند و هر ستاره خورشيدي زندگي بخش است و تقريباً 100 ميليون كهكشان قابل ديد در جهان ،وجود دارند.


      مرگ

      سرانجام كوبريك بر اثر حمله قلبي در خواب، درگذشت. او را كنار درخت مورد علاقه اش در چيلدويك بري منور- هرتفورد شایر انگلستان به خاك سپردند.



      فیلم شناسی


      ۱۹۹۹- چشمان کاملاً بسته
      ۱۹۸۷- غلاف تمام فلزی
      ۱۹۸۰- درخشش
      ۱۹۷۵- بری لیندون
      ۱۹۷۱- پرتقال کوکی
      ۱۹۶۸- ۲۰۰۱: اودیسه فضایی (فیلم) (در ایران با نام «راز کیهان» شناخته می*شود)
      ۱۹۶۴- دکتر استرنجلاو: چگونه یاد گرفتم دست از هراس بردارم و به بمب عشق بورزم
      ۱۹۶۲- لولیتا
      ۱۹۶۰- اسپارتاکوس
      ۱۹۵۷- راه*های افتخار
      ۱۹۵۶- کشتن
      ۱۹۵۵- بوسه قاتل
      ۱۹۵۳- هراس و هوس


      گونه های سینمایی فیلم ها

      گونه های سینمایی که کوبریک در آن*ها فعالیت داشته*است:

      سینمای وحشت: درخشش
      سینمای علمی تخیلی: ۲۰۰۱: اودیسه فضایی
      سینمای مجهول (راز): چشمان کاملاً بسته
      سینمای گناه و جنایت: کشتن، بوسه قاتل، پرتقال کوکی
      سینمای جنگ: غلاف تمام فلزی، بری لیندون، دکتر استرنجلاو: چگونه یاد گرفتم دست از هراس بردارم و به بمب عشق بورزم، راه*های افتخار، ترس و علاقه
      سینمای کمدی: دکتر استرنجلاو: چگونه یاد گرفتم دست از هراس بردارم و به بمب عشق بورزم
      سینمای رمانتیک: اسپارتاکوس، لولیتا، بری لیندون
      سینمای اکشن: اسپارتاکوس
      سینمای هیجانی: چشمان کاملاً بسته، درخشش، کشتن









      منابع:ویکی پدیا
      vps-1126737-15336.manage.myhosting
      ویرایش توسط mahia : ۱۳۹۲-۰۳-۲۶ در ساعت ۰۷:۳۰ بعد از ظهر
      انسان هم می تونه دایره باشه هم یه خط راست
      انتخاب با خودته
      تا ابد دور خودت
      بچرخی یا تا بی نهایت ادامه بدی ...

    2. #2

      تاریخ عضویت
      خرداد ۱۳۹۲
      شماره عضویت
      2650
      نوشته ها
      31
      پسندیده : 10
      مورد پسند : 13 بار در 4 پست
      بحق کوبریک یه فیلسوف بود تو لباس یه کارگردان!!
      با اینکه تو دوره ی 48ساله ی کارگردانیش 14-13تا اثر بیشتر نساخته اما برای همشون زحمت بسیار کشیده و این فاصله ی زمانی بین هر کدوم از آثارش رو تو توجه به جزئیاتی که داشته جبران کرده
      کوبریک کسی بود که زیر بار حرف زور هیچ تهیه کننده ای نمیرف تا جائی که در طول ساخت فیلم اسپارتاکوس از ادامه ی کارگردانی انصراف داد(بعلت جفتک پرونی های کرک داگلاس چون هم نقش اول بود و هم تهیه کننده اصلی)
      کوبریک کسی بود که تو به تصویر کشیدن خیلی از مسائل اِبائی نداشت طوری که خصوصی ترین مسائل زندگی افراد رو هم به تصویر میکشید(فیلمی مثل پرتغال کوکی مصداق خوبیه برای حرف من)
      کوبریک همونطور که اول گفتم یه فیلسوف بود!! کسی که به هر موضوعی می پرداخت مبنای روایت داستانش بر اساس فلسفه ی موجود در داستان بود
      Full Metal Jacket
      کوبریک این اثر رو خلق کرد تا نشون بده طمع و کشور گشائی های برخی حکمرانان چه نتیجه ای رو بدنبال خواهد داشت! چه سرباز هائی که بیخود و بی جهت بطور ناخواسته وارد جنگ های بی پایه و اساس شدن و تنها چیزی که یاد گرفتن خوی حیوانی و وحشی گری بود و تنها چیزی که براشون به یادگار موند خاطرات بد و شوم جنگ بود که نمونه ی بارز این موضوع رو میشه تو راننده تاکسی مارتین اسکورسیزی دید!! چه تراویس بیکل هائی که هنوزم که هنوز وجود دارن به شکلی بدتر!!

      eyes Wide Shut
      کوبریک ایندفعه سراغ زندگی زناشوئی میره!! نشون میده که مهم نیست زن و شوهر ها در چه خانه های مجللی زندگی کنن!! مهم نیست چه مقام و منصبی در احتماع داشته باشن
      نشون میده اگر عشق و صداقت(دو رکن اصلی زندگی مشترک) از بین بره!! هر لحظه امکان سقوط اوون زندگی وجود داره!! و این موضوع با خیانت طرفین نسبت بهم آغاز میشه و معلوم نیست در انتها چجوری به اتمام برسه!!

      کوبریک کسی بود که...اصلا اینطور بگم بهتره

      کوبریک کوبریک است!



      این تحلیل و بررسی صرفا مختص انجمن Lilmediaهست هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع خلاف آشکار قوانین کپی رایت محسوب میشه
      .When you catch in a calumny, you know your real friends

      Elizabeth Taylor