عکس زیر مقایسه*ای است بین مراسم معرفی پاپ در سال ۲۰۰۵ و سال ۲۰۱۳:



عکس بالا را لوکا برونو در سال ۲۰۰۵، در جریان معرفی پاپ بندکیت شانزدهم گرفته بود، عکس پایین را مایکل سان در جریان معرفی پاپ فرانسیس گرفته است.

تفاوتی که جلب توجه می*کند، دریایی از گوشی*ها و حتی در پاره*ای از موارد تبلت*ها در عکس تازه است که در نمای دور منظره یک آسمان پرستاره را روی زمین، تداعی می*کردند.

به این چشم*های دیجیتال، به این «شاهدهای جیبی» بنگرید. آنها فقط در مراسم معرفی پاپ حضور ندارند، آنها دیگر در هر صحنه*ای حضور دارند و حضور تنها یکی از آنها برای ثبت جهانی یک رخداد، فاجعه یا حادثه و جاودان کردن آن کافی است.

بسیاری اوقات ما در وبلاگ*های فناوری، درگیر بازتاب تحولات و حاشیه*های گجت*ها و برندها می*شویم، اما از دیدی دیگر، در نگاهی ژرف*تر باید ببینیم که این گجت*ها چه تحولی در نحوه ثبت تاریخ، تعامل ما با هم، دانش*افزایی و حتی ایجاد تغییر در رفتار مردم و حکومت*ها ایجاد کرده*اند.



در تصویر تأثیرگذار بالا، آسمان پرستاره*ای از چشم*های دیجیتال را نشان داده*ام، اما این وسایل مسلما فقط اپتیک نیستند، آنها بالقوه دریچه*هایی چند اینچی به سوی دانش و تبادل آزاد اطلاعات هم هستند.

آنها اگر با خردمندی استفاده شوند، از حالت گجت*هایی برای گیم*های بچگانه با اسباب*هایی برای تفاخر به درمی*آیند و در حکم «نورون*»هایی می*شوند که یک مغز بزرگ برای جامعه را می*سازند. مغزی که میلیون*ها واحد پردازشگر انسانی و دیجیتال دارد و هزاران چشم را به هم متصل می*کند و هیچگاه گذشته خود را فراموش نمی*کند.

اگر بشود!

منبع