• فیلم هفت دلاور، درباره هفت تیرانداز به سرپرستی مردی به نام کریس آدامز (دنزل واشنگتن) در غرب وحشی است که تصمیم می گیرند از مردم یک دهکده در برابر راهزنان دفاع کنند…

  • داستان فیلم حول زندگی پر هیجان پسر بچه ای با نام «جیکوب» می گذرد که خود را در خانه ای پر از بچه های جور واجور با توانایی های خاص و مافوق طبیعی پیدا می کند. مسئولیت مراقبت و پرورش توانایی های این کودکان بر عهده ی خانم «پرگرین» است که به نوبه ی خود توانایی های فوق العاده ای دارد...

  • لک لک ها دیگر به جای نوزادان، وظیفه ی تحویل محصولات اینترنتی را به عهده دارند, اما وقتی که بصورت اتفاقی یک سفارش نوزاد از راه می رسد, بهترین و سریعترین لک لک تصمیم می گیرد که نوزاد را به خانواده اش برساند...

  • خلبانی بنام چسلی سالی سولنبرگر (تام هنکس) پس از اینکه هواپیمایش دچار نقص فنی می شود، آن را سالم و بدون تلفات بر روی رودخانه ی هادسون فرود می آورد و با این عمل شجاعانه تبدیل به یک قهرمان می شود. ولی با تحقیقاتی که بعداز سقوط هواپیما آغاز میشود آبروی او در خطر قرار میگیرد...

  • یک سازمان دولتی مخفی چندین ضد قهرمان با قدرت های خارق العاده را به کار میگیرد تا ماموریتی خطرناک را در ازای کوتاه شدن دوره حبس شان، انجام دهند...

  • خطرناک ترین مامور سابق سازمان CIA، "جیسون بورن" کم کم به یاد می آورد که واقعاً چه کسی است و سعی میکند حقایق پنهان در مورد گذشته اش را کشف کند...

  • داستان فیلم درباره ی کودکی به نام سوفی است که با غول بزرگ مهربانی آشنا می شود و زمانی که متوجه می شود بقیه ی غول ها (که بسیار ظالم هستند) می خواهند کودکان بی گناه انگلستان را بخورند، به فکر می افتد که برای همیشه مانع کارشان شود...

  • کارمند آژانس امنیت ملی آمریکا “ادوارد اسنودن” به طور ناگهانی هزاران اسناد محرمانه طبقه بندی شده را به خبرگزاری ها لو میدهد و...

  • سه دزد جوان به قصد سرقت مقداری پول نقد وارد خانه ی یک مرد نابینا می شوند، اما این مرد برخلاف ظاهرش اصلاً ضعیف و ناتوان نیست...

  • آرتور بیشاپ (جیسون استتهام) خیال میکرد گذشته ی مرگبارش را پشت سر گذاشته، اما یکی از نیرومندترین دشمنانش پیدایش می شود و معشوقه ی او را می رباید. اکنون او مجبور است به اقصی نقاط جهان سفر کند تا سه ترور غیرممکن را انجام دهند و آنها را بصورت حادثه جلوه دهد...

  • خوش آمديد

    ورود / ثبت نام

    خوش آمديد

    ورود / ثبت نام

    هم اکنون وارد انجمن شويد

    • به وب سایت رسانه کوچک خوش آمدید
    LilMedia New Domain lilvpn
    نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1
    1. #1

      تاریخ عضویت
      آذر ۱۳۹۱
      شماره عضویت
      40
      نوشته ها
      54
      محل زندگی
      اینترنت
      پسندیده : 12
      مورد پسند : 26 بار در 17 پست

      اولین فیلم برتر imdb

      نام فیلم:The Shawshank Redemption
      نام فیلم به زبان فارسی:رستگاری در شائوشنگ
      کارگردان: Frank Darabont
      نویسنده : Stephen King

      بازیگران: Tim Robbins, Morgan Freeman and Bob Gunton

      جوایز :
      نامزد اسکار: بهترین بازیگر مرد نقش مکنل (مورگان فریمن)، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهتریم موسیقی، بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه، بهترین صدابرداری

      خلاصه داستان :
      در سال 1946 اندی دوفرسن بانکدار نیو انگلندی که مردی معقول و متعادل است به اتهام قتل همسرو دوستش محکوم به حبس ابد درزندان شائوشنک می شود. پس از چندی در فعالیتهای غیر غانونی مالی با رئییس زندان همکاری کرده ودرعین حال برای خودش هم حسابی با یک شریک ..



      2- نقد فیلم «رستگاری در شائوشنگ» و نگاهی به سینمای فرانک دارابونت

      فرانك دارابونت بیست و هشتم ژانویه سال ۱۹۵۹ به دنیا آمد و پیش از آنكه به طور حرفه ای وارد حرفه فیلمسازی شود كارش را به عنوان طراح صحنه در هالیوود آغاز كرد. او در عالم سینما كارهای مختلفی را تجربه كرد و شاید این تجربیات در موفقیت او در هیئت یك كارگردان نقش داشته است. دارابونت اگرچه در سال ۱۹۸۹ فیلمی ویدیویی برای شبكه كابلی ساخت اما نخستین فیلم حرفه ای او را باید «رستگاری در شائوشنگ» قلمداد كرد.
      فیلم «رستگاری در شائوشنگ» كه محصول سال ۱۹۹۴ است به زندگی یك زندانی به نام اندی دو فرنس می پردازد. اندی در سال ۱۹۴۷ به اتهام قتل همسرش راهی زندان اوهایو می شود. او كه بی گناه است اما نتوانسته بی گناهی اش را ثابت كند.ورود آدم متشخصی مثل اندی در بین زندانیانی كه اكثر شان به سال های طولانی حبس محكوم شده اند چالش برانگیز است. رفتار پرخاشگر زندانیان زندان اوهایو واكنشی طبیعی به شرایطی است كه در آن گرفتار شده اند. اما خشم اندی درونی است. او در طول فیلم كمتر درباره خودش حرف می زند. از چیزی كه در سرش می گذرد نمی گوید. درباره آنچه بر سرش آمده با هیچ كس صحبت نمی كند.

      دیگر شخصیت كلیدی فیلم «رد» است. یك زندانی سیاهپوست كه می تواند هر چیزی را برای زندانیان فراهم كند. از ابتدای فیلم عمقی كه به نگاه و رفتار رد داده می شود از یك سو او را مردی باتجربه و صبور نشان می دهد كه می تواند با اندی درون گرا كنار بیاید. حضور اندی در زندان به مرور زمان باعث تغییرات اساسی می شود. گسترش كتابخانه زندان و در ادامه همكاری با رئیس فاسد زندان، به اندی شأنی فراتر از دیگران می دهد.«رستگاری در شائوشنگ» فیلم امید است. امیدی كه در بستری از ناامیدی و نا باوری شكل می گیرد. تمام شخصیت های اطراف اندی در غباری از ناامیدی گرفتارند.

      زندانیان شائوشنگ چنان به چهار دیواری زندان خو گرفته اند كه خود را در زندان درونشان حبس كرده اند. آنها حتی پس از آزادی از زندان هم نمی توانند به جهان امید بازگردند. زندگی در شائوشنگ نتیجه ای جز ناامیدی در بر ندارد.دارابونت در این فیلم به نقد قواعد اجتماعی دست می زند. زندان كه در تعریفش قرار است مجرمین را متنبه كند و آنها را به انسان هایی بازیافته تبدیل سازد هرگونه كورسوی امید را از بین می برد. گویی زندان از نگاه فیلمساز طناب داری است كه زندانیان وقتی دچارش می شوند مدت زمان بیشتری را جان می دهند. زندان، در این فیلم صرفاً یك مكان با مختصات خاص خودش نیست، زندان شائوشنگ وضعیتی است كه انسان ها دچارش می شوند. وضعیتی كه پیدا كردن راهی برای رهایی از آن بسیار دشوار است. اندی و دیگر زندانیان زندان شائوشنگ علاوه بر محرومیت از حقوق اجتماعی و حتی فردی، تحت سیطره غول زندان به این باور می رسند كه زندگی مداوم در زندان باعث شده كه نتوانند به بطن جامعه برگردند.

      جهان دارابونت در فیلم «رستگاری در شائوشنگ» اگرچه با امید به سرانجام می رسد اما پرسش های بسیاری را مطرح می كند. دارابونت، شخصیت هایی را در این فیلم خلق می كند كه كاركرد ماهیتی زندان را زیر سئوال می برند. مجرمین برای تنبیه، بازسازی و آماده شدن برای بازگشت به جامعه، به زندان فرستاده می شوند. اما از نگاه فیلم «رستگاری در شائوشنگ» اندی و دیگر زندانیان به زندان می روند كه بر نگردند. آنان چنان زندانی مفهوم زندان - وضعیتی جدا از اجتماع - می شوند كه حتی پس از آزادی نیز نمی توانند آزاد باشند. بسیاری از زندانیان كه شامل عفو شده و آزاد می شوند در اولین فرصت خودكشی می كنند. اندی، زندانی باوقار، متشخص و درون گرایی كه فضای زندان را دگرگون می كند و به اتاق رئیس راه می یابد در چنین شرایطی داستان دیگری را در سرش دنبال می كند. شاید هیچ كس نداند كه دارابونت، رستگاری اندی را به چكش كوچكی سپرده است كه اندی با آن هم مهره های شطرنج می سازد تا زندانبانان را بازی دهد و هم در طول بیست سال با حوصله ای مثال زدنی راه رهایی خود را هموار سازد.فیلمساز اگرچه داستان ساده ای را در فیلم دنبال می كند اما هنر او وقتی نمایان می شود كه به شخصیت ها و اتفاقات لایه های متعدد می بخشد. رستگاری در شائوشنگ فقط در عمل فیزیكی فرار اندی از زندان خلاصه نمی شود. اندی با تغییر و تحولاتی كه در فضای زندان و ارتباط زندانبانان و زندانیان ایجاد می كند به تحقق آرمان زندان اصلاح گر كمك می كند.

      ضمن اینكه نكته اساسی پایان فیلم این است كه فرار اندی از زندان، زندانیان دیگر را هم از زندان درونشان رها می كند. با فرار اندی در حافظه زندان شائوشنگ در كنار زندانیانی كه پس از آزادی خودكشی كرده اند، یك زندانی هم وجود دارد كه با فرار از زندان رستگار شده است.

      تامی به عنوان شخصیتی كه برای رهایی اندی وارد فیلم می شود تحت تاثیر او قرار می گیرد و حتی می خواهد به نفع او در دادگاه شهادت دهد با شلیك زندانبانان از فیلم خارج می شود. اندی قرار است خود رستگاری بخش باشد نه اینكه كسی او را رها كند. خیلی سخت است كه شخصیتی آرام چون اندی چنان در طول فیلم پرداخت شود كه عمل باورناپذیر او یعنی احداث تونلی بسیار بلند و عبور از مسیر طولانی فاضلاب، برای تماشاگر قابل قبول باشد. دارابونت در فیلم شائوشنگ این كار را انجام داده است. او فیلمنامه این فیلم را براساس داستانی از استیون كینگ، نویسنده داستان های وحشت انگیز نوشته است. همكاری او با كینگ در فیلم بعدی دارابونت هم ادامه پیدا كرد.پنج سال پس از آنكه اولین فیلم كارگردان تازه كار با استقبال مواجه شد و جایزه های متعددی دریافت كرد، دارابونت دومین فیلمش را با نام «مسیر سبز» ساخت. فیلمی بسیار خوش ساخت كه نشان داد تجربه اول فیلمساز اتفاقی نبوده است.


      3- درباره رستگاری در شاوشنگ + دیالوگ های بیادماندنی و نکات حاشیه ای

      درباره فیلم :

      سال ها باید می گذشت و روزگار باید سپری می شد تا “فرانک دارابونت” دست به کار شود و داستان کوتاه “استفن کینگ” را به یکی از شاهکارهای تاریخ سینما تبدیل کند، که به جرات می توان آن را از امید بخش ترین فیلم های این دوران محسوب کرد.درون مایه اصلی فیلم های دارابونت را امید تشکیل می دهد و این را می توان در دیگر فیلم هایش همچون “مه” و “مسیر سبز” مشاهده کرد. “رستگاری در شاوشنگ” فیلمی ست که هنوز انتخاب اول خریداران دیویدی در سراسر دنیا به حساب می آید، اما به خاطر اسم تا حدودی شاعرانه اش، در گیشه با شکست مواجه شد.
      نمایی از داستان
      ندرو دوفرین، نایب رئیس بانک معتبر پورتلند به جرم قتل همسر خود و معشوقه اش به گذراندن پشت سر هم دو زندگی که از قربانیانش گرفته بود در زندان شاوشنگ محکوم می شود. او مدام بر بی گناهی خود تاکید می کند، اما تنها خود اوست که این مسئله را باور دارد. با اتفاقاتی که در زندان برای او رخ می دهد در می یابد که دنیا دیگر برای او دنیای قصه های جن و پری نیست. آیا ترس یر او غلبه کرده و او را تا ابد زندانی نگه می دارد یا اینکه با داشتن امید می تواند در جستجوی رهایی خود باشد؟

      بررسی فیلم:
      این فیلم به نوعی اول اثر کارگردان گزیده کار سینمای جهان، “فرانک دارابونت” به حساب می آید. چون تا قبل از این فیلم تنها یک فیلم کوتاه را کارگردانی کرده و یک اپیزود تلویزیونی را ساخته بود. فیلم براساس داستان کوتاهی از “استفن کینگ” به نام “ریتا هیورث و رستگاری در شاوشنگ” ساخته شده است. این فیلمِ برگرفته شده از داستان های “استفن کینگ”، با بقیه داستان هایی که از روی آن ها در چند سال گذشته فیلم هایی اقتباس شده تفاوت دارد. یعنی علاوه براین که از ترساندن های بی مایه و دیالوگ های تکراری در آن خودداری شده، بلکه احساس رهایی روح بشریت را به همگان عرضه می کند. داستان فیلم در طول 3 دهه رخ می دهد و باعث می شود که بیننده با این روند همراه شده و حوادث و اتفاقات یک زندگی در زندان را پیگیری کند. تمام این جریانات به وقوع پیوسته در زندان به یک نکته اشاره می کند و آن هم اینست که زندان راهگشای هیچ مشکلی نیست. زندگی زندانی به جهنم تبدیل می شود و هر هویتی که در زندگی قبلی خود داشته اکنون به یک شماره تبدیل می شود، گویی که او هرگز وجود نداشته است. البته این ها ساده سازی هایی در مسیر داستان است و باید گفت که داستان، بیننده را درون یک دنیای مشخص می کشاند و قصه های نا ممکن را برای او تعریف نمی کند. اما به نوعی می توان گفت که مشخصه اصلی “رستگاری در شاوشنگ” به اجرای فوق العاده بازیگران اصلی فیلم بر می گردد. برگ برنده “فرانک دارابونت” در این فیلم این بود که او به این نتیجه رسید که بجای بازی گرفتن از ستاره ها و نام های مشهور هالیوودی، از بازیگران با استعداد استفاده کند. تصمیمی که باعث شد اثر او از محدوده یک فیلم صرفاً هالیوودی خارج شود. “تیم رابینز” نقش یک انسان باهوش و نجیب و آراسته را به بهترین شکل ممکن به نمایش گذاشته است. درحالیکه بی گناه و کاملاً قابل اعتماد جلوه می کند، همین کلیدی ست برای پایدار ماندن و طاقت آوردن او در زندان و اینکه هیچ کس نمی تواند حس خوشبینی اش را از او بگیرد. با لبخندی خشک روی لب و دیالوگ های غیر منتظره ای که همه را به پذیرفتن حرفش وادار می کند. در طرف دیگر بازی فوق العاده “مورگان فریمن” را می بینیم که به جرات می توان آن را در خشان تر از بازی تمام هنرپیشگان این فیلم دانست. نقشی که برای اون نامزدی آکادمی اوارد را به همراه آورد. از این فیلم بود که او سلسله فیلم هایی را که در آن ها نقش راوی داستان را به عهده داشت شروع شد، با فیلم “هفت” ادامه پیدا کرد و به “عزیز میلیون دلاری” ختم شد. او در این فیلم به نقش آدمی هدر رفته، پشیمان، تلخ و نا امید که هیچ کس او را باور ندارد عمق فراوانی بخشیده و با روایت داستان با آن صدای فاصله دار و سرشار از بغض نکاتی زیبایی از داستان را گوشزد می کند و در واقع بوسیله اوست که ما با دنیای دورنی “اندی” آشنا می شویم. “رستگاری در شاوشنگ” با اینکه فیلم محشری بود، بسیاری از مردم به دیدن آن نرفتند. این قضیه را نمی توان به نداشتن ستاره در فیلم ربط داد، بلکه باید آن را در عنوان فیلم جستجو کرد که هیچ اطلاعی از ژانر یا جریان فیلم به بیننده نمی دهد. شاید فرانک دارابونت به این موضوع واقف بود، اما عقیده اش برای خودش مهمتر بود و برایش اهمیتی نداشت که کسی به دیدن فیلم نرود.فیلم در 7 رشته نامزد اسکار شد که در بدست آوردن حتی یکی از ان ها ناکام ماند. در سال 94 فیلم های بزرگی همچون “فارست گامپ” و “قصه عامه پسند” در رقابت برای کسب آکادمی اوارد قرار داشتند. به این صورت یکی دیگر از شاهکارهای سینما با بی عدالتی از مراسم اسکار دست خالی بازگشت.

      دیالوگ های بیاد ماندنی
      ?Andy Dufresne: You know what the Mexicans say about the Pacific
      اندی: می دونی مکزیکی ها درباره اقیانوس چی میگن؟
      Red: No
      رد: نه
      Andy Dufresne: They say it has no memory. That’s where I want to live the rest of my life. A warm place with no memory.
      اندی: میگن که خاطره ای نداره. این جاییه که من می خوام بقیه عمرم رو توش زندگی کنم
      یه جای گرم، بی هیچ خاطره ای.
      رد پس آزاد شدن از زندان از مدیر فروشگاهی که در آن کار می کند برای دستشویی رفتن اجازه می گیرد!
      Red: Forty years I’ve been asking
      permission to piss
      رد به عنوان راوی قصه: چهل سال برای دستشویی رفتن اجازه گرفتم
      I can ‘t squeeze a drop without say-so
      بدون گفتن اون حتی یه قطره هم نمی تونم بچلونم
      There ’s a harsh truth to face
      این یه حقیقت ناگوار برای روبرو شدنه!
      ————–
      Let me tell you something my friend. Hope is a dangerous thing. Hope can drive a man insane

      رد (نقش مورگان فریمن- بعد از گوش دادن به حرف های “اندی” در زندان): بذار یه چیزی رو برات روشن کنم، رفیق. امید چیز خطرناکیه

      می تونه یه مرد رو دیوونه کنه.
      Remember Red … Hope is a good thing … maybe the best of thing … and no good thing ever die

      اندی دوفرِین (نقش تیم رابینز- صدای “اندی” در نامه ای که به “رد” نوشته و “رد” که آزاد شده در حال خواندن نامه است): یادت باشه “رد”

      امید چیز خوبیه، شاید بشه گفت بهترین چیزها، و چیزهای خوب هیچ وقت نمی میرن!

      نکات حاشیه ای:

      - فیلم در نظرسنجی ازکاربران سایت imdb.com با داشتن امتیاز 9.2 از 10، به همراه فیلم پدرخوانده در صدر بهترین فیلم های تاریخ سینما قرار دارد.

      - فیلم با داشتن 325 هزار رای در سایت imdb.com بیشترین رای های کاربران را به خود اختصاص داده است.

      - نقش تامی ویلیامز در اصل برای برد پیت در نظر گرفته شده بود.

      - انجمن شقاوت آمریکا به صحنه دادن یک کرم توسط بروکس هاتلن به یک کلاغ اعتراض کرد و آن را ظلم در حق کرم دانست و از مسولان فیلم خواست تا یک کرم که با حوادث طبیعی مرده باشد را برای آن صحنه استفاده کنند.

      - عکسی که به عنوان دوران جوانی مورگان فریمن در فیلم در پرونده زندان اوضمیمه شده بود در واقع عکس پسر کوچکتر او، آلفونسو فریمن می باشد. او همچنین در صحنه آوردن زندانیان جدید، نقش یکی از زندانی ها را بازی می کند.

      - استفن کینگ حقوق اقتباس از روی داستانش را با قیمتی بسیار پایین به فرانک دارابونت فروخت که این به دوستی ان ها به زمانی که دارابونت داستان استفن کینگ با نام “A Woman in the Room” را بصورت یک فیلم کوتاه درآورد، برمی گردد. آن ها در واقع همدیگر را ملاقات نکرده بودند تا هنگامیکه دارابونت ساختن فیلم رستگاری در شاوشنگ را آغاز کرد.

      - در مجله امپایر به عنوان بهترین فیلم تمام دوران انتخاب شده است.

      - در پایان بندی فیلم به این جمله بر می خوریم “به یاد آلن گرین”. او کارگزار و دوست صمیمی فرانک دارابونت بود. او درست در روزهای پایانی فیلم به علت بیماری ایدز درگذشت.

      - در صحنه ایتدایی فیلم که اندی ششلول را در دست دارد، در نمایش کلوزآپ آن دست های فرانک دارابونت را مشاهده می کنیم. همینطور در کلوزآپ هایی که اندی روی دیوار سلول اسم خود را می نویسد. این صحنه ها در تدوین نهایی فیلم گنجاده شده بود. چون دارابونت اعتقاد داشت که فقط خودش می تواند آنچه که از یک کلوزآپ می خواهد را به نمایش دراورد.

      - کاراکتر اندی دوفرین در اصل برای تام هنکس در نظر گرفته شده بود که او به خاطر فیلمبرداری فارست گامپ نتوانست در آن شرکت کند.

      - کوین کاستنر بازی در کاراکتر اندی دوفرین را رد کرد. نقشی که بعدها به خاطرش تاسف بسیاری خورد.

      - راب راینر برای گرفتن امتیاز فیلمنامه، به دارابونت 2.5 میلیون دلار پیشنهاد داد. دارابونت مدتی روی این پیشنهاد فکر کرد، اما در آخر به این نتیجه رسید که این بهترین فرصتی ست که می تواند یک کار بزرگ انجام دهد. راینر قصد داشت از هریسون فورد و تام کروز به ترتیب در نقش های رِد و اندی استفاده کند.



      4- درباره ی فرانک دارابونت + تحلیل فیلم رهایی از شائوشنگ:

      فرانك دارابانت (Frank Darabont) در 28 ژوئن سال 1959 در مونته*بلیاردِ فرانسه (Montebeliard) متولد شد. قبل از آن*كه نخستین فیلمش را در سال 1994 با نامِ رهایی از شائوشنگ كارگردانی كند، از 1983 در مقامِ فیلم*نامه*نویس فعالیتش را آغاز كرد. زنی در اتاق نخستین فیلم*نامه*ای بود كه با اقتباس از یك اثر ادبی نوشت. در 1988 فیلم*نامة تودة چسبنده را برای چاك راسل تنظیم كرد، كه براساس فیلم*نامة قدیمی فیلمی به*همین نام به كارگردانی ایروین اس. یی*ورث (محصول 1958) نوشته شده بود. او همچنین در سال 1989 فیلم*نامة مگس 2 را با همكاری مایك گاریزو و جیم وكن*ویت برای كریس والاس نوشت. فیلم*نامة مگس 2 نیز پس از موفقیت قسمت اول همین فیلم به كارگردانی دیوید كراننبرگ (محصول 1986) نوشته شد، كه خود این فیلم نیز دوباره*سازی فیلم دیگری به*همین نام (محصول 1958) به كارگردانی كورت نویمان بود.
      راوی زندان، زندانی و زندان*بان

      فرانك دارابانت در این فیلم*ها و تا اوایل دهة 1990 علاقة خود را به موضوع*هایی با مایه*های علمی ـ خیالی نشان داد، و اگرچه فیلم*نامه*نویسِ موفقی بود، تا سال 1994، قبل از ساختنِ رهایی از شائوشنگ، اعتبار زیادی كسب نكرد. دارابانت رهایی از شائوشنگ و فیلمِ بعدی*اش (مسیر سبز) را براساس داستان*هایی از استیون كینگ ساخت. استیون* كینگ* نویسنده*ای* است* كه* با نوشتن*ِ قصه**های* سرگرم*كننده خود را به*عنوان *نویسنده*ای* شناسانده* است* كه* رمان*های* ارزانِ با جلد كاغذی* و پٌرفروش* می*نویسد و در پی* جلب كردنِ نظرِ عامة* مخاطبان* است*. پیش از فرانك دارابانت، استنلی* كوبریك* نیز برای ساختنِ فیلمِ درخشش به سراغ داستانی از كینگ رفته بود.

      فرانك دارابانت با نخستین تجربة كارگردانی*اش مخاطبانِ فیلمِ خود را به مدت 19 سال به پشت میله*های یكی از مخوف*ترین زندان*های امریكا می*برد، و آن*ها را با تجربه*های سخت و دشوارِ زندگی رعب*آورِ زندانیانِ شائوشنگ آشنا می*سازد. او با توصیف ماجراهایی كه راوی آن*ها اِلیس بوید ردینگ (با نقش*آفرینی مورگان فریمن) است تماشاگرانِ فیلم را نیز محكوم می*كند تا بینندة هراس*زدة بی*حرمتی*های دردناك و كشنده*ای باشند، كه روح و توانِ زندانیان را زایل می*سازد.

      هراس و عادت دادنِ زندانی به روالِ یك*نواخت و رعب*آورِ زندان و گرفتنِ امید از او هدفِ زندان*بان*هایی است كه مقاصدشان را با زور تحمیل می*كنند، و از پیش می*برند؛ اما خصلت و خوی مبارزه با یأس و ناامیدی، گواهی است قاطع بر پیروزمندی روح بشری، كه اندی دوفرسن ـ یك محكومِ به دو بار حبس ابد ـ (با بازی تیم رابینز) با خود به زندانِ مخوفِ شائوشنگ می*آورد و مدتی بعد با سماجت و تیزهوشی خود ابتدا «رد» و سپس سایر زندانی*ها را نیز با خود همراه می*سازد. آن*طور كه «رد» در روایت*های خود می*گوید اندی آدمِ متفاوتی است كه با خصوصیاتِ بدیع خود بر هم*بندهایش تأثیر می*گذارد، و آن*ها را به موجوداتِ دیگری بدل می*سازد. او آدمی با ایمان و معتقد به مبانی مذهبی است، و براساس آیه*ای كه بر تابلوی اتاقِ رییس زندان نقش بسته، معتقد است كه هیئت منصفه در دادگاه رأی و داوری درست و منصفانه*ای در مورد رندانی*هایی همچون او نداشته*اند، و بالاخره روز داوری واقعی فراخواهد رسید، و عدالت برقرار خواهد شد. بدینسان اگر رییس زندان و زندان*بان*ها از انجیل مستمسكی می*سازند تا با آن زندانی*ها را خاموش و مطیع خود سازند، اندی با آیه*های از كتاب مقدس برای رهایی و رستگاری خود و هم*بندهایش تلاش می*ورزد.

      فرانك دارابانت كه در رهایی از شائوشنگ به موضوع رستگاری و تسخیرناپذیر بودنِ روح بشری پرداخته بود، در فیلمِ بعدی*اش، مسیر سبز (محصول 1999)، نیز ـ با روایت دیگری دربارة زندان و زندانی و زندان*بان، و این بار نیز براساس داستان دیگری از استیون كینگ ـ ارتباط رستگاری و معجزه را در زندگی افراد بشر مورد توجه قرار داد. اگر مبدأ ماجراهای فیلمِ رهایی از شائوشنگ سال 1917 بود، دارابانت در مسیر سبز داستانش را از سال 1935 و در یكی از زندان*های ایالتی جنوب امریكا روایت می*كند. رهایی از شائوشنگ در زندانِ محكومانِ به حبس ابد می*گذشت، و مسیر سبز در بخشِ زندانیانِ محكوم به مرگ می*گذرد؛ جایی كه همة زندانی*ها آرزو می*كنند آن صبحی فرانرسد كه از خواب برخیزند و مسیر سبزرنگی را بپیمایند كه به اتاق صندلی الكتریكی ختم می*شود. همچنین اگر در رهایی از شائوشنگ راوی داستان اِلیس بوید ردینگ بود، ماجراهای مسیر سبز را پل اجكام (زندان*بانی مهربان و با بازی تام هنكس) روایت می*كند. دبز گریز، كه نقشِ سال*های پیری هنكس را ایفا می*كند، داستانِ یك زندانی به*نامِ جان كافی را، در رجعت به گذشته*ای طولانی نقل می*كند، كه به*رغم گناهی كه مرتكب نشده، محكوم به اعدام می*شود.

      دارابانت با تركیبی از یك زندان*بانِ سادیستی و یك زندانی نژادپرست و دیوانه، جان كافی را در محیطی بهیمی قرار می*دهد، كه سادگی و رئوفت و اعدام غم*انگیزش همان*گونه كه اشك به چشمانِ پل اجكام می*آورد، مخاطبانِ فیلم را نیز دچار احساسات و رقت قلب می*كند. قد و قواره و هیبت جان كافی به*گونه*ای است كه ابتدا همگان را به وحشت می*اندازد؛ اما به*تدریج به*رغم ظاهرش، رفتار و خلق*وخوی كودكانة او، دوستی و همذات*پنداری اغلب زندان*بان*ها را برمی*انگیزد.

      استیون كینگ رمانِ پُرفروشِ دالان سبز را به*صورت دنباله*دار، در شش جلد، از آوریل تا سپتامبر 1966، منتشر ساخت. انتشار باوقفة این رمان هیجانی در میان مخاطبانِ انبوه رمان به*وجود آورد. حسّ تعلیقی كه كینگ به*صورت انتشارِ جلد به جلدِ رمانش در خوانندگان ایجاد كرد، در فیلمِ دارابانت در زمانی حدود سه ساعت به تماشاگران منتقل شد.

      فرانك دارابانت و استیون كینگ از دهة 1980، كه دارابانت فیلم*های دانشجویی می*ساخت، با هم آشنا و صمیمی بودند. در این دوره دارابانت از كینگ اجازه گرفت تا برای نخستین فیلم*نامة حرفه*ای*اش از یكی از داستان*های او به نامِ زنی در اتاق اقتباس كند. از نظر كینگ حاصل كارِ دارابانت در زنی در اتاق بسیار قابل قبول بود، برای همین در موقع اقتباس از داستان*های «ریتاهیورث و رستگاری در شائوشنگ» و «دالان سبز» تردیدی به*خود راه نداد كه حقوق هر دو كتاب را به دارابانت منتقل سازد.

      سیاست و اجتماعیت و انتقاد

      فرانك دارابانت سومین فیلمش را با نامِ مجستیك (Majestic) در سال 2001 با حضورِ جیم كری و براساس فیلم*نامه*ای از مایكل اسلول ساخت. مجستیك نیز (با زمان 152 دقیقه) مانند دو فیلمِ قبلی دارابانت، در زمانی طولانی روایت می*شود، و به*خلاف رهایی از شائوشنگ و مسیر سبز فیلمی است كه به داستانی خارج از زندان می*پردازد؛ اما مجستیك هم، مانند دو فیلمِ قبلی دارابانت، دربارة موقعیت انسانِ در تنگنا قرار گرفته*ای است، كه راه*هایی را جست*وجو می*كند تا او را نجات داده و به رستگاری برساند.

      دارابانت در مجستیك داستانی غیرواقعی را در پسزمینه*ای از واقعیت*های اجتماعی دهة 1950 امریكا و هالیوود روایت می*كند، و به واگویی زندگی فیلم*نامه*نویسی به*نامِ پیتر ایلتن می*پردازد كه همزمان با آغاز جنگ سرد و فعالیت*های سناتور جوزف مك*كارتی به اتهام فعالیت*های كمونیستی تحت تعقیب قرار می*گیرد، و به*عنوان قهرمان جنگ سر از شهری ساحلی درمی*آورد.

      دارابانت می*كوشد به تجسمِ دوره*ای بپردازد كه پیامدهای جنگ سرد موجب شده بود وحشت از «سرخ*ها» و خطرِ نفوذ كمونیست*ها در درون نهادهای حكومتی، سیاستمداران امریكایی را به هراسی جدی بیندازد. از این* لحاظ در سال 1947 برای ردیابی «خرابكارها» كمیتة فعالیت*های ضدامریكایی تأسیس شد، و زیر نظرِ سناتور مك*كارتی بگیروببندهای سختی برای یافتنِ كسانی كه ظنِ ارتباط آن*ها با كمونیست*ها می*رفت آغاز گردید. عده*ای لو رفتند و دستگیر شدند و نام و نشان افراد دیگری را هم در اختیار اعضای كمیته قرار دادند، و عده*ای هم گریختند و با نام*های مستعار به فعالیت خود ادامه دادند. جست*وجو برای یافتنِ این افراد در تمام خاك ایالات متحده و از جمله در هالیوود آغاز شد. فهرست سیاهی از دست*اندركارانِ صنعت سینمای امریكا نیز تهیه شد، و هالیوود سرسپردگی خود را به كمیتة فعالیت*های ضدامریكایی در حرف و عمل اثبات كرد، و دستگیری*های وسیعی آغاز شد. بسیاری از فیلم*سازان و تهیه*كنندگان و كارگردان*ها با اعضای كمیتة فعالیت*های ضدامریكایی به همكاری پرداختند، و فقط ده نفر، كه بعدها به «ده هالیوودی» معروف شدند، از همكاری با گروه سناتور مك*كارتی خودداری كردند، و شجاعانه حبس و زندان را پذیرفتند. دارابانت ماجراهای فیلمِ مجستیك را بر چنین بستر و پیشزمینة تاریخی روایت می*كند.

      بستر اجتماعی*ای كه دارابانت داستانِ فیلمِ خود را در آن واگو می*كند، در سال 1976 نیز موضوع فیلمی از مارتین ریت با نامِ بدل بود، كه در آن نیز فیلم*نامه*نویس*هایی، كه نام*شان در فهرست سیاه كمیتة مك*كارتی قرار گرفته، تحت تعقیب و فشار قرار می*گیرند، و آدمی معمولی را اجیر می*كنند تا در ازای دریافت مبلغی وجه از فروشِ فیلم*نامه، امضای خود را زیر فیلم*نامه*ها بگذارد. چه فیلمِ بدل و چه فیلمِ مجستیك برداشتی آزاد از ماجراهای جنجالی دورة سناتور مك*كارتی هستند، و در نگاه اول در زمرة آثار سیاسی و اجتماعی قرار می*گیرند. اگر مارتین ریت در بدل وودی آلن را برای ایفای نقشِ هوارد پرینس (یعنی همان بدلِ فیلم*نامه*نویس*های ممنوع*الكار) انتخاب كرده بود، فرانك دارابانت نیز در مجستیك با انتخاب جیم كری در نقشِ پیتر ایلتون، فیلمی جدی عرضه كرد، كه كم*تر نشانی از فیلم*های كمدی جیم كری در آن نیست. اگر قرار باشد برای این نقشِ كری مشابه*سازی كرد می*توان جدیت نقشِ او را در مجستیك با نقشی كه خود او در فیلمِ نمایش ترومن و مردی در ماه ایفا كرده است، یكی دانست.

      مجستیك هم (همچون بدل) فیلمی سیاسی و با مایه و مضمونِ انتقادی است، و هم (همچون سینما پارادیزوی جوزپه تورناتوره) فیلمی در ستایش از سینما است. مجستیك در عین حال فیلمی است كه به واسطة تعلق خاطر و ارادتِ دارابانت به فرانك كاپرا، بیش از هر فیلم و فیلم*نامة دیگری از دارابانت،كاپرایی محسوب و ارزیابی می*شود، و بدیهی است كه خود دارابانت بیش از هر كس دیگری از این قیاس راضی و خشنود است.

      چند ویژگی مهم فیلم*های دارابانت را به هم مرتبط می*سازد: اول مضمونِ اجتماعی فیلم*های او است، كه یا داستان یا فیلم*نامة آن نوشتة نویسندة دیگری است. فیلم*هایی كه دارابانت كارگردانی كرده از فیلم*نامه*هایی كه او نوشته پرورده*تر و مضمونِ اجتماعی*تری دارند؛ دوم این*كه همة این فیلم*ها برای مخاطب عام ساخته شده*اند، اما در عین حال مضمونی جدی و ساختاری دقیق و محكم دارند؛ و نكتة سوم این است كه همة فیلم*های دارابانت، به*رغم زمانِ طولانی آن*ها، ریتم و ضربآهنگی دقیق و قابل اعتنا دارند، و حتی حوصلة تماشاگرانی را كه با شتابِ برنامة تلویزیونی M.T.Vعادت كرده*اند سر نمی*برد.


      تحلیل فیلم رهایی از شائوشنگ:
      در داستانِ استیفن كینگ و فیلم*نامه*ای كه فرانك دارابانت براساس آن پرداخته است، رهایی از شائوشنگ فیلمی مردانه محسوب می*شود كه زنان در آن نقشی ندارند. رهایی از شائوشنگ داستان دو گروه از مردان است: یك دسته آن*هایی هستند كه تسلیمِ بلاشرط شرایط و موقعیت تحمیلی شده*اند، و پاره*ای از آن*ها مانند گروهی از زندانی*ها كه به رهبری بوگز موجب آزار و اذیت اندی می*شوند، خود جزیی از سازوكارِ مخوف و مخربِ زندانِ شائوشنگِ درآمده*اند؛ و دستة دوم ـ كه البته اندك*شمارتراند ـ كسانی هستند كه از فروغلتیدن به ورطة تسلیم و انفعال سرباز می*زنند و معتقداند كه بایستی كاری كرد تا عدالتِ واقعی برقرار شود. اندی نمایندة اصلی این دسته از زندانی*ها است كه وقتی دادگاه او را محكوم می*كند و رییس زندان نیز تنها شانس او را برای آزادی نادیده می*گیرد و دستور به قتل تنها شاهدی می*دهد كه می*تواند امكانِ آزادی او را فراهم سازد، به این نتیجه می*رسد كه بایستی خودش عدالت واقعی را برقرار سازد. او از زندان می*گریزد و «رد» را نیز ـ كه زندانی اصلاح*شده*ای است ـ با خود همراه می*سازد.

      از این لحاظ رهایی از شائوشنگ داستانِ امید و بزرگی روح بشری در فضایی بهیمی است؛ حكایتِ ماجراها و حوادثی غم*انگیز و در عین حال دلچسب است؛ روایت زندگی دهشت*بارِ آدم*هایی است كه ابتدا هیچ علاقه*ای به محیط وحشت*زایی كه در آن قرار می*گیرند ندارند، و با زجر و شكنجه و مصیبت آن را تحمل می*گنند تا به*تدریج به*آن خو بگیرند؛ اما وقتی هم به آن خو گرفتند، چنان دلبسته*اش می*شوند كه حاضر به ترك كردنِ آن*جا نمی*شوند، و اگر هم با عفو و بخشودگی از آن*جا رهایی یابند یا مثل بروكس هاتلن از فرط استیصال و عدم*تطبیق و هماهنگی با فضای ظاهراً آزادِ خارج از زندان خودكشی می*كنند، یا همچون ردینگ در پی راه*حلی می*گردند تا دوباره* به زندان باز گردانده شوند؛ یعنی به همان جایی كه بیش*ترین سال*های عمر خود را در آن*جا سپری كرده**اند، به آداب و آیین آن آشنا هستند، و با تمام فلاكت*ها و مشقت*هایی كه در آن*جا متحمل شده* و می*شوند، حسی درونی به آن*ها ندا می*دهد كه در آن فضای بهیمی ارزش و احترام بیش*تری، دست*كم نزد همبندهای*شان، دارند، و در آن*جا احساس امنیت بیش*تری می*كنند. اگر زندانی*های قدیمی همچون بروكس یا ردینگ سپری كردنِ بقیة عمرِ خود را در داخل زندان به خارج از آن ترجیح می*دهند قطعاً به این دلیل نیست كه در زندان آزادتراند یا موقعیت بهتری برای آن*ها فراهم است، یا در خارج از زندان اوضاع وحشت*زا و رعب*آورتری وجود دارد، *بلكه باید برای این تصمیم آن*ها به*دنبال پاسخ این پرسش بود كه امثال رییس زندان و زندان*بان*ها با زندانی*ها چه رفتاری داشته*اند كه آن*ها را به بود و نبود و آزادی و حبس خود بی*اعتنا ساخته است. در فیلم چند بار شاهد هستیم كه ردینگ در مقابل اعضای كمیتة عفو قرار می*گیرد، و هر بار در پاسخ به این پرسشِ كلیشه*ای و مكرر كه از وی پرسیده می*شود: آیا در صورت آزادی می*تواند زندگی را دوباره* آغاز كند، با قاطعیت پاسخ مثبت می*دهد، اما در آخرین مرتبه پاسخ*اش طوری است كه او را آدمی بی*اعتنا به آزادی و مرگ خود نشان می*دهد. نتیجه*ای كه از رویارویی*های مكرر ردینگ با اعضای كمیتة عفو حاصل می*شود این است كه آن*ها رأی به آزادی زندانی**هایی نخواهند داد كه هنوز امید به زندگی دوباره در آن*ها زنده و بیدار است، بلكه بخشودگی را مستحق زندانی**هایی می*دانند كه همچون بروكس و خود ردینگ محیط زندان را به بیرون از آن*جا ترجیح می*دهند؛ یعنی زندانی*هایی كه خواهان آزادی نیستند و با شرایط حبس و خفقان بهتر و بیش*تر خو كرده*اند.

      در صحنه*ای كه اندی با پاهایی كه در غل و زنجیر است وارد زندان می*شود با نگاهی بلند به آسمانِ آبی و دیوارهای مرتفعی كه ارتباط او را با فضای بیرون قطع می*كند، این حس را در ما نیز كه تماشاگرانِ فیلم هستیم برمی*انگیزد كه قدم به فضایی مخوف و بی*بازگشت گذاشته*ایم، كه به*تعبیر ردینگ در همان شب اول بسیاری را از فرط خشونت و ناامیدی دیوانه می*سازد. با تلكلیفی كه از همان ابتدا رییس زندان برای زندانی*ها تعیین می*كند، و با تنبیه كردنِ یكی از زندانی*ها در بدو ورود و سپس كشتن یكی از دیگر در همان شب اول، و خشونتی كه زندان*بان*ها بر زندانی*ها اِعمال می*كنند، دارابانت به توصیف فضایی می*پردازد كه طبعاً امیدی برای هیچ*كس باقی نمی*گذارد. با وجود این دارابانت گفته كه مایل بوده ایت فیلمی امیدواركننده بسازد؛ چرا كه روح بشر بسیار بلندتر از آن خشونت*هایی است كه بر وی اِعمال می*شود. اندی تنها نمایندة زندانی*های امیدوار فیلم است، كه در لحظه*ای غافل*گیركننده، كه گمان می*كنیم مثل همة زندانی*های ناامید، امید خود را به زندگی از دست داده، از زندان می*گریزد. شخصیتِ پُررنگ و حضورِ تأثیرگذارِ وی چنان است كه اگر مجموعة آدم*های داخل زندان در یك*سو قرار بگیرند، و او در سوی دیگر، می*تواند چنان سهم و نقشی به*عهده بگیرد كه نه فقط همبند*هایش را از خود راضی نگه* دارد (مثل نوشابه*های خنكی كه برای دوستانش در پشت*بامِ زندان تدارك می*بیند)، بلكه زندان*بان*ها و رییس زندان را نیز وابسته به شغل و ذكاوت كند. خود دارابانت در پاسخ به این پرسش كه چرا داستانی با چنین ابعاد و جنبه*های متعارضی را انتخاب كرده، گفته است:

      رهایی از شائوشنگ ادعانامه*ای بر ضد دستگاه قضایی امریكا و سازوكارِ حاكم بر ادارة زندان*های این كشور نیز هست. برای همین استیون كینگ و فرانك دارابانت داستان و فیلم*نامة خود را طوری پرداخته*اند كه به*جز دو سه زندانی كه خشونت را از حد می*گذرانند، و به*هیچ وجه رفتاری قابل دفاع ندارند، همة آن افرادی كه نقشِ بیش*تری در ماجراهای فیلم ایفا می*كنند، آدم*های معقولی به*نظر می*رسند كه مخاطبانِ فیلم ـ در مقایسه با رییس زندان و زندان*بان*ها ـ حمایت و جانبداری از آن*ها را ترجیح می*دهند، و آرزو می*كنند كه مثلاً بروكس توانایی این*را داشته باشد كه در خارج از زندان دوام بیاورد و خود را حلق*آویز نكند، یا ردینگ عفو و بخشوده شود، و اندی نیز موفق شود بگریزد. درواقع كینگ و دارابانت با برجسته كردنِ جنبه*ها و خصلت*های خیرِ اكثر قریب به اتفاقِ زندانی*ها، ماجراهای فیلم را به*گونه*ای از پیش می*برند تا ویژگی*ها و رفتارِ شرارت*آمیزِ رییس زندان و زندان*بان*ها به*طرز بارز و برجسته ای در ذهن*ها ثبت و ماندگار شود. پرداختن به همین جنبه*های خیر و شرِ وجودِ آدم*ها است كه رهایی از شائوشنگ را به فیلمی اخلاقی بدل ساخته است، كه به*رغم خشونتی كه در آن*، به*طور آشكار و نهان، نشان داده می*شود، نگاهی امیداوارانه و مثبت به ذات زندگی و برقراری عدالت در محیطی فاسد و نابه*هنجار دارد.

      رهایی از شائوشنگ فیلمی است كه در همكاری نزدیكِ فرانك دارابانت با نویسندة داستانِ «ریتا هیورث و رستگاری در شائوشنگ» ساخته شده و ابعاد و ویژگی*های واقع*گرایانة فیلم تأكیدی است بر جنبه*های اجتماعی و روان*شناختی آن، كه به ساختارِ كلی فیلم ابعادی ژرف بخشیده است. گذر از زمانِ حال به گذشته و بالعكس، به*شیوة كلاسیك، در پیش بردنِ ماجراهای فیلم نقشی اساسی دارد، و همین شیوه موجب شده است كه پاره*ای از ماجراهای فرعی در كنار ماجراهای اصلی به شكلی متین مطرح شوند، و به*تعبیر خود دارابانت به فیلم*نامة او شاخ و برگ*های فراوانی بدهند. به*عبارت دیگر، هر بازگشت به گذشته و آمدن به زمان حال تأكیدی است بر فقدان آزادی و در تنگنا نشان دادنِ آدم*هایی كه اگر كورسو و امید خود را از دست بدهند نابود می*شوند، و اگر هم به امید زنده باشند، بایستی همچون اندی 20 سال و مانند ردینگ 40 سال انتظار بكشند تا طعمِ آزادی و رهایی را بچشند. استیون كینگ و فرانك دارابانت با توصیف و پروراندنِ دقیقِ چنین موقعیت و آدم*هایی كوشیده*اند تا امیدها، دلهره*ها، عقاید و ایمان افراد بشر را به*نحو مؤثری به*نمایش بگذارند.

      دارابانت تأكید دارد كه آدم*هایی كه تحقیر نمی*كنند و اجازه نمی*دهند كه تحقیر شوند پیروزاند. اندی به*رغم این*كه ضربات مهلكی را از دارودستة بوگز متحمل می*شود، و حتی كارش به آن*جا می*كشد كه كفشِ رییس زندان را هم واكس می*زند، رفتار و سكناتش به*گونه*ای است كه هیچ*گاه تحقیر را در چهرة او نمی*بینیم. او اگر به درونی*ترین اتاق*های رییس زندان راه می*یابد و از پنهانی*ترین رازهای او سر درمی*آورد، برای این است كه مهلك*ترین ضربه را به رییس زندان و معاونش بزند، و در پایان فیلم ـ چنان*كه می*بینیم ـ اندی نیست كه به زانو درمی*آید، اگر چه گاهی تا مرز استیصال و بیچارگی پیش می*رود؛ اما موقیعت خود را تحمل می*كند تا زندان*بان*هایش را به پذیرفتنِ تحقیری بزرگ وادارد و طعمِ تلخِ شكست را به آن*ها بچشاند.

      رهایی از شائوشنگ، البته فیلمی است با اتفاق*های بعید و گره*گشایی*های توأم با خوش*بینی، و ملاقاتِ پایانی ردینگ با اندی در گوشه*ای از ساحلِ اقیانوس آرام و فرسنگ*ها دورتر از دیوارهای بلند و مخوفِ زندانِ شائوشنگ اوجِ خوش*بینی فرانك دارابانت و استیون كینگ است، و البته نامزدی این فیلم برای دریافت جایزة اسكار را هم بایستی طعنه*ای حاشیه*ای بر چنین نگرشی محسوب كرد. با وجود این نباید این نكته را هم فراموش كرد كه نمی*توان تماشاگرِ خو گرفته به پایان خوشِ را بیش از دو ساعت در درونِ سلول*های مخوف زندان و پشت دیوارهای بلند، در فضایی رعب*آور، نگه داشت، و در پایان آزادی و آسمان و دریای آبی را به*عنوان نشانه*های آشكار آزادی به او نشان نداد.

      منبع: سینما یک
      تصاوير کوچک فايل پيوست تصاوير کوچک فايل پيوست shawshank-redemption-jpg   2jz1fn2tdatrwc60t0mo-jpg  
      ویرایش توسط mercedess : ۱۳۹۲-۰۵-۱۴ در ساعت ۰۴:۰۹ قبل از ظهر