• در این قسمت جک ریچر (تام کروز) متوجه می شود که دوست قدیمی اش سوزان (کوبی اسمالدرز) متهم به جاسوسی شده و در واقع برای او پاپوشی دوخته شده است. از این رو برای پی بردن حقیقت، پس از یافتن سوزان با او همراه شده و متوجه می شود که هم او و هم سوزان در یک توطئه پیچیده گرفتار شده اند که ...

  • در سال 1965 یک زن بیوه به همراه دو دخترش در منزلشان با روح بی رحمی مواجه می شوند که مزاحمت های فراوانی برای آنها ایجاد میکند...

  • جف و کارن که در حال گذران زندگی شان هستند، زوج خوشحال و خوشبختی را مشاهده می کنند که در همسایگی شان حضور دارند. در ادامه آنها با یکدیگر آشنا می شوند اما بزودی مشخص می شود که آن زوج جاسوسان دولت هستند و اکنون جف و کارن نیز درگیر نقشه ی جاسوسی بین المللی آنها شده اند...

  • ریچل زن مطلقه و دائم الخمری است که هنگام رفت و آمد توسط قطار از طریق پنجره، زندگیِ زوج جوانی به نام اسکات و مگان را مشاهده می کند و معتقد است که آنها یک زوج ایده ال و خوشبخت هستند. اما ریچل بزودی متوجه می شود که مگان مفقود شده و حال، بازجویی ها از وی در دستور کار قرار گرفته. این در حالی است که ...

  • داستان فیلم درباره مردی به نام تام (مایکل فاسباندر) می باشد که در یک جزیره واقع در سواحل استرالیا نگهبان فانوس دریایی است. وی بزودی در این محل عاشق ایزابل (آلیشیا ویکاندر) می شود و در آن سو ...

  • رابرت لنگدن خود را در بیمارستانی در ایتالیا می بیند بی آنکه به یاد بیاورد به چه دلیل در این مکان حضور دارد. در ادامه او با دکتر بروکس همراه می شود تا پرده از یک توطئه جهانی بردارد...

  • داستان فیلم درباره تکنسینی واقعی به نام مایک ویلیامز (مارک والبرگ) می باشد که قرار است به سکوی نفتی "دیپ واتر هوریزن" ملحق شود و در آنجا وظیفه خودش را به نحو احسن انجام دهد. اما زمانی که مایک به محل کار خود می رود، در آنجا با ویدرین (جان مالکوویچ) مواجه می شود ...

  • «کریستن ولف» یک ریاضیدان نابغه است که تمایل بسیار زیادی برای کار با اعداد و ارقام دارد. او در پوشش یک دفتر حسابداری، برای سازمان های جنایی خطرناک پولشویی می کند و سرمایه آنها را مدیریت می کند. در همین حین که یک مامور ویژه مبارزه با جرائم اقتصادی به او نزدیک می شود، مشتری جدیدی به سراغش می آید و...

  • فیلم هفت دلاور، درباره هفت تیرانداز به سرپرستی مردی به نام کریس آدامز (دنزل واشنگتن) در غرب وحشی است که تصمیم می گیرند از مردم یک دهکده در برابر راهزنان دفاع کنند…

  • داستان فیلم حول زندگی پر هیجان پسر بچه ای با نام «جیکوب» می گذرد که خود را در خانه ای پر از بچه های جور واجور با توانایی های خاص و مافوق طبیعی پیدا می کند. مسئولیت مراقبت و پرورش توانایی های این کودکان بر عهده ی خانم «پرگرین» است که به نوبه ی خود توانایی های فوق العاده ای دارد...

  • خوش آمديد

    ورود / ثبت نام

    خوش آمديد

    ورود / ثبت نام

    هم اکنون وارد انجمن شويد

    • به وب سایت رسانه کوچک خوش آمدید
    LilMedia New Domain lilvpn
    نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1
    1. #1

      تاریخ عضویت
      بهمن ۱۳۹۱
      شماره عضویت
      489
      نوشته ها
      1,558
      پسندیده : 217
      مورد پسند : 386 بار در 264 پست

      نقد و بررسی فیلم Earth to Echo (اِکو در زمین)



      کارگردان :
      Dave Green

      نویسنده : Henry Gayden
      بازیگران : Teo Halm, Astro, Reese Hartwig

      خلاصه داستان :
      آخرین شبی است که سه دوست دوران کودکی - اَلکس، تاک و مانچ - دور هم هستند. فردای آن روز، همگی باید از محلۀشان اسباب کشی می کردند تا راه برای ساختن بزرگراه باز شود. در تلفن های همراه آنان اتفاقات عجیبی می افتد و آنها مصمم می شوند که از این قضیه سر در بیاورند. همین امر باعث می شود که شبانه روانۀ صحرا شوند. آنها یک موجود بیگانۀ رباتیک کوچک پیدا می کنند که در اثر یک برخورد آسیب دیده است و سعی دارد مسیر خود را...




      تصور می کنم اگر «اِکو در زمین» را نوعی ادای احترام به فیلم "ای .تی. / E.T." ( موجود فرازمینی) توصیف کنیم دور از انصاف نخواهد بود. دست کم فرض من بر این است که کارگردان، "دِیو گِرین" و فیلمنامه نویس، "هِنری گِیدِن"، به دنبال چنین چیزی بوده اند: یعنی بازگشت به گونه های لطیف تر فیلم های علمی تخیلی دهه های ۷۰ و ۸۰، که اسپیلبرگ و امثال او پیشروان اصلی در تولید چنین فیلم هایی بودند. (همچنین مشابهت های اندکی با «برخورد نزدیک از نوع سوم / Close Encounters of the Third Kind» وجود دارد). در این فیلم ها، بیگانگان بچه های خوبی بودند و باید از انسان ها، به ویژه افراد وابسته به دولت، می ترسیدیم و به آنها اعتماد نمی کردیم. امّا، در رویکرد اتخاذ شده در «اِکو در زمین»، دو نقطه ضعف فاحش وجود دارد. نخست آن که فیلمنامه گُنگ است. این یک فیلم خانوادگی نیست، به عبارتی همۀ افرادِ حدوداً بالای ۸ سال بلافاصله به نامفهوم بودن قسمت های قابل توجهی از داستان پی می برند. دوم آن که تصمیم به استفاده از ژانر «تصاویرِ کشف شده» / روش اول شخص در روایت داستان نه تنها مایۀ آشفتگی و حواس پرتی است، بلکه به قدری ناشیانه است که افرادی که "بیماری حرکت" داشته باشند، در راهروهای بین صندلی ها حالشان بهم می خورد.


      داستان سرراست است. آخرین شبی است که سه دوست دوران کودکی – اَلکس (با بازی تِئو هالم)، تاک (با بازی برایان "آسترو" بِرَدلی) و مانچ (با بازی ریس سی. هارتویگ)– دور هم هستند. فردای آن روز، همگی باید از محلۀشان [شهرک شان] اسباب کشی می کردند تا راه برای ساختن بزرگراه باز شود. در تلفن های همراه آنان اتفاقات عجیبی می افتد و آنها مصمم می شوند که از این قضیه سر در بیاورند. همین امر باعث می شود که شبانه روانۀ صحرا شوند. این سه یک موجود بیگانۀ رباتیک کوچک پیدا می کنند که در اثر یک برخورد آسیب دیده است و سعی دارد مسیر خود را برای رسیدن به یک فضاپیما پیدا کند. پسران به همراه همکلاسی خود، اِما (با بازی اِلا والشتِت)، به آن ربات کمک می کنند و این در حالی است که از سوی مأموران فدرال تحت تعقیب اند. مأموران با مقاصد شومی به دنبال این موجود بیگانه هستند.
      لازم است چهار موضوع ساده را در مورد «اِکو در زمین» به خاطر داشته باشیم: (۱) موجود بیگانه به طرزی غیرممکن بانمک و دوست داشتنی است، (۲) همۀ بچه ها عاقل و باهوش اند، (۳) پدر و ومادرها ابله و کم عقل اند و (۴) مأموران فدرال افرادی شرور هستند. این چهار مورد به طور خلاصه و تا حد نسبتاً زیادی شخصیت پردازی ها را بیان می کند. ذره ای پیچیدگی و ظرافت در «اِکو در زمین» وجود ندارد. اقتباس از ای .تی. به قدری زیاد است که "مِلیسا مَتیسون" باید به خاطر اعتبار داستان فیلم از آن شکایت کند (حتی پوستر فیلم نیز کپی پوستر ای.تی. است). مسئله این است که «اِکو در زمین» تا حدی توانسته است تقریباً همۀ چیزهای خوب و سحرانگیز موجود در فیلم اسپیلبرگ را دور بیندازد و در عین حال، عناصر ضعیف و فراموش شدنی را حفظ نماید. همین امر است که ما را به روش به اصطلاح «تصاویرِ کشف شده» می رساند... اصلی ترین سؤالی که به ذهنم می آید آن است که: «چرا؟»


      این فیلم از طریق ویدیویی به نمایش در می آید که توسط قهرمانان داستان گرفته شده است. فکر می کنم این کار در چند مرتبۀ اولی که (اکثراً در فیلم های ترسناکی مانند "پروژه جادوگر بِلِر / The Blair Witch Project") انجام شد زیرکانه بود، امّا ترفندی است که به سرعت جذابیت خود را از دست می دهد. یک اشکال دیگر آن است که تکان های مستمر دوربین دستی و چرخش های افقی مداوم آن ممکن است باعث ایجاد حالت تهوع در برخی تماشاگران گردد. حتی، در مورد کسانی که در اثر تماشای تصاویر متحرک دچار دل به هم خوردگی نمی شوند، این قالب فیلمبرداری بیش از آن که نوآورانه و جالب باشد باعث آشفتگی و حواس پرتی است. می توان استدلال کرد که با استفاده از چنین سبکی تلاش شده است بر نارسایی های دیگر سرپوش گذاشته شود.
      در بهترین حالت، بازی ها مناسب اند و گاه رضایتبخش نیستند. از نظر فیلم شناسی، هیچکدام از چهار بازیگر اصلی سوابق طولانی بازیگری ندارند و یکی از آنها، یعنی آسترو، به خاطر شرکت در مسابقۀ خوانندگی تلویزیون با نام «اِکس فَکتور / The X Factor» بسیار معروف است. کارگردان، دِیو گِرین، بعد از تولید چند اثر تلویزیونی و ساخت چندین فیلم کوتاه، اولین فیلم بلند سینمایی خود را ساخته است. به نظر می آید «اِکو در زمین» به خاطر ارزش های تولیدی محدود و جلوه های ویژه ای که از کیفیت بازی های ویدئویی برخوردار است به قصد ارائه به کانال دیزنی ساخته شده است. با این حال، اگر لحظه ای به عقب بازگردیم و متوجه باشیم که در ساخت این فیلم، کودکان مد نظر بوده اند، آن را سرگرمی قابل قبولی خواهیم یافت که قطعاً از بسیاری از آثاری که کودکان در تلویزیون (یا به صورت آنلاین) تماشا می کنند بدتر نیست. تنها نکتۀ شرم آور قضیه آن است که این فیلم طوری ساخته نشده است که برای بزرگترهایی که به همراه فرزندانشان به سینما می آیند قابل تحمل باشد.

      منتقد: جیمز براردینلی
      مترجم: محمدرضا سیلاوی
      منبع:سایت نقد فارسی


      C U In HeLL...