کارگردان
: Carlos Saldanha

نویسندگان : Carlos Saldanha, Don Rhymer

خلاصه داستان :

بلو، جووِل و سه فرزندشان از ریو دو ژانیرو به جنگلهای استوایی و حیات وحش آمازون می روند. همزمان که بلو تلاش می کند خود را با این محیط جدید وفق دهد، خود را تحت تعقیب نایجل می یابد، که می خواهد انتقام اتفاقات گذشته را بگیرد ...


«ریو 2» پر است از تصاویر خوش رنگ و آب و موزیکالهای مفصل و فراوان، اما بیش از حد کشدار، آشفته و شلوغ پلوغ است.



بلو (با صدای گرم جسی آیزنبرگ) یک طوطی مکو مبتلا به نوعی بیماری سراسیمگی است، که اصالتا اهل شهر میناپولیس (در ایالت مینسوتا در آمریکا) است و حالا در ریودوژانیرو (پایتخت برزیل) زندگی می کند. جووِل (با صدای آن هاتاوی) همسر بلو و یک طوطی آبی از دسته هم نوعان برزیلی اوست و آن دو بر این باورند که آخرین بازمانده های نوعشان هستند. این جفت در یک زندگی آرام و با خشنودی سرگرم پرورش سه جوجه کوچکشان هستند، با این حال بلو علاقه عجیبی به امکانات رفاحی و چیزهایی مثل وسایل آشپزخانه و غذاهای آماده دارد، در حالی که جووِل بر زندگی طبیعی و استفاده از غذاهایی مثل فندق برزیلی اصرار دارد.



فیلم با زندگی آرام و بی دغدغه ی این خانواده شاد و سرحال در کلان شهر برزیلی آغاز می شود، که شکوه شگفت انگیز و سرزندگی اش به خوبی و تمام و کمال تصویر شده است. اما وقتی که بلو و جووِل آگاهی می یابند که خانواده شان آخرین بازماندگان نژادشان نیستند، همراه با سه جوجه شان برای یافتن همنوعانشان به سمت جنگلهای استوایی سر سبز و رنگارنگ پر می کشند.



جووِل با خرسندی نزد پدرش ادواردو (با صدای اندی گارسیا) - که گمان می کرده مرده است - باز می گردد. ادواردو به گرمی از جووِل و سه فرزندش استقبال می کند، اما احساسات چندان خوبی نسبت به بلوی بی دست و پا ندارد و با تمسخر او را "حیوان خانگی" صدا می زند. این طور به نظر می رسد که جلوه های محیط اطراف و حیات وحش چندان برای بلو چشمگیر نیست و تلاشهایش برای عادت کردن به آداب و رسوم آمازونی ها مطابق انتظار فاجعه آمیز است.



در این حین بلو مجبور می شود بر سر جووِل با روبرتو (با صدای برونو مارس) یک طوطی آوازخوان از خودراضی و البته جذاب که پیشتر نامزدش بوده است رقابت کند و در همان حال باید از پس مداخله های میمی (با صدای ریتا مورِنو) عمه محبوب اما فضول جووِل نیز بر بیاید.



شوهر نگون بخت در این گیر و دار به شدت تحت تعقیب نایجل خشمگین و انتقام جو قرار می گیرد که در فیلم اول (ریو 2011) به درون پره های هواپیما کشیده شده بود و حالا بلو را مقصر آن اتفاق می داند. از طرفی یک قورباقه عاشق پیشه صورتی کم یاب به نام گابی (با صدای کریستین چنویث) نیز به دنبال نایجل است.



از بین همه اینها بزرگترین درد سر بلو یک چوب بُر بدجنس (با صدای میگول فرر) است، که تصمیم دارد زیستگاه طوطی ها را نابود کند. لیندا (با صدای لزلی مان) دوست انسانی و قدیمی بلو و همسرش تولیو (با صدای رودریگو سانتورو) به طور اتفاقی سر از این جنگل و لانه طوطی ها در می آورند و به آنها در خنثی کردن نقشه های چوب بُر کمک می کنند.



به این جشنواره آمازونی شلوغ و در هم برهم، موجودات آوازخوان و رقاص فیلم اول را هم اضافه کنید. پدرو (با صدای ویل.آی.ام/ will.i.am) یک کاردینال کاکل قرمز و نیکو (با صدای جیمی فاکس) یک قناری طلایی است که با هم دونوازی رپ اجرا می کنند و رافائل (با صدای جورج لوپز) یک توکان سرخوش است و این سه داستان خودشان از جمله یک مسابقه استعداد یابی را دارند.
موسیقی برزیلی با ترانه های پرتغالی و انگلیسی فوق العاده هیجان انگیز است و اضافه شدن مارس و چنویث به موسیقی متن رنگ تازه ای می بخشد. اما با این تعداد شخصیت ها و داستان های فرعی زیاد «ریو 2» آشفته و نامتمرکز به نظر می رسد. جای شکرش باقی است که داستان مبتلا به شوخی های سبُک و احمقانه نیست، با این حال جوک های "ماهی خارج از آب" یا بهتر است بگوییم "پرنده خارج از قفس" (کسی که در موقعیتی ناآشنا قرار دارد) بسیار قدیمی و قابل پیشبینی هستند. رنگها و سکانسهای رقص و پرواز پیچیده ای که کارلوس سالداینیا کارگردانی کرده است (که خود متولد برزیل است) خیره کننده اند. اما با همه این اوصاف این انیمیشن دنباله ای سرآسیمه به نظر می رسد که پیامی زیست محیطی و سفری برای بقا را با یک داستان عاشقانه و حکایت رستگاری در هم آمیخته و با یک مسابقه آوازخوانی شبیه به برنامه «امریکن آیدل» آمیزه ای درهم و برهم تحویل می دهد. برای آنان که دنبال داستانی جذاب تر و هوشمندانه تر با محوریت آمازون می گردند، شاید انیمیشن «فرن گالی: آخرین جنگل بارانی» محصول 1992 گزینه مناسبی برای پیگیری باشد، که پیام زیست محیطی دقیقتری دارد و آوازهایش هم شنیدنی تر است.

منتقد: کلودیا پویگ
مترجم: سید مجتبی حسینی
منبع:نقد فارسی